沙姆斯集› 抒情詩 861› 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۸۶۱
- هر یک از این مثال بیانست و مغلطه است حق جز ز رشک نام رخش والضحی نکرد
G861:7
您的語言
此中每一個比喻，既是闡明亦是詭辯真主出於珍愛，才將祂的容顏稱為「清晨之光」
所有用以描述這種體驗的語言，既揭示了真相，又因其不完備而具有誤導性。即使是《古蘭經》中「清晨之光」的稱謂，也是出於神對其本質的珍愛而給予的一個名字，而非其全部真相。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：
مغالطه謬誤，詭辯，欺騙。رشک嫉妒，珍愛，護衛。والضحى「指清晨發誓」，《古蘭經》第93章的開頭。蘇菲派常將其詮釋為指向先知穆罕默德或神聖之美的光輝。
全詩 ↗
- 1 لطفی نماند کان صنم خوش لقا نکرد·ما را چه جرم اگر کرمش با شما نکرد
- 2 تشنیع می‌زنی که جفا کرد آن نگار·خوبی که دید در دو جهان کو جفا نکرد
- 3 عشقش شکر بس است اگر او شکر نداد·حسنش همه وفاست اگر او وفا نکرد
- 4 بنمای خانه‌ای که از او نیست پرچراغ·بنمای صفه‌ای که رخش پرصفا نکرد
- 5 این چشم و آن چراغ دو نورند هر یکی·چون آن به هم رسید کسیشان جدا نکرد
- 6 چون روح در نظاره فنا گشت این بگفت·نظاره جمال خدا جز خدا نکرد
- 7 هر یک از این مثال بیانست و مغلطه است·حق جز ز رشک نام رخش والضحی نکرد
- 8 خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین·بر فانیی نتافت که آن را بقا نکرد
ganjoor: sh861 · public domain