بخش ۴۸ - باز ترجیح نهادن نخچیران توکل را بر جهد
野兽们再次将信赖真主置于努力之上
- M1:954 جمله با وی بانگ‌ها بر داشتندکان حریصان که سبب‌ها کاشتند 众生听罢齐声向他呼喊：“那些贪婪之辈，种下‘因’的，又如何？”在此情境中，野兽们反驳狮子，质问说：如果仅凭信靠就足够，那么那些努力奋斗、追逐世间因果的人，他们又该作何解释呢？
- M1:955 صد هزار اندر هزار از مرد و زنپس چرا محروم ماندند از زَمن 成百上千万的男男女女，为何最终仍被命运剥夺？这句诗反问：既然努力奋斗就能成功，那为何历史上成千上万努力过的人，无论男女，最终都未能如愿，被命运所抛弃？
- M1:956 صد هزار‌ان قرن ز آغاز جهانهمچو اژدر‌ها گُشاده صد دهان 自世界开辟，千百个世代，如巨龙张开百口，贪婪以待。这句诗描绘了一幅历史画卷：从古至今，无数代人都像张着大嘴的巨龙一样，怀着巨大的欲望去追求世俗的成功。
- M1:957 مکر‌ها کردند آن دانا گُروهکه ز بُن بر‌کنده شد زان مَکرْ کوه 那群智者曾设下无数计谋，其谋之深，足以将大山连根拔走。在人类历史中，那些聪明的群体曾施展过力量强大、足以移山倒海的计谋与努力，但最终依然无法超越神定的命运。
- M1:958 کرد وَصف مکر‌هاشان ذوالجلاللِتَزُولَ مِنۡهُ اَقْلالُ ٱلجِبَالُ 荣耀之主已描述过他们的计谋，“其谋足以使群山为之动摇”。真主在《古兰经》中描述了人类的计谋，其力量之大，足以撼动山岳。
- M1:959 جز که آن قسمت که رفت اندر ازلروی ننمود از شکار و از عمل 除了太初已定的那份天命，再无一物能从狩猎与劳作中显形。在这场争论中，野兽们断言：除了神在创世之初就已分配好的定数，人类无论如何努力（“狩猎与劳作”）都无法获得任何额外的东西。
- M1:960 جمله افتادند از تدبیر و کارماند کار و حکم‌های کردگار 他們的一切籌謀與作為，盡皆落空，唯有造物主的作為與律令，存留永恆。在這場關於「努力」與「信靠」的辯論中，這句詩是結論：人類所有的精心策劃與辛勤勞作最終都會失效，唯一恆久且真正起作用的，是造物主的旨意與作為。
- M1:961 کسپ جز نامی مدان ای نام‌دارجهد جز وَهمی مپندار ای عَیار 哦，声名显赫之辈，须知营生仅是虚名；哦，精明机敏之徒，当知努力不过是幻影。在这场关于神定与个人努力的辩论中，这句诗是主张信靠神定（توکل，Tawakkul）的动物们的论点：他们断言，世俗的营生和个人的奋斗，若与神永恒的定数相比，不过是虚名和幻觉。