بخش ۱۲۵ - حکایت آن گاو کی تنها در جزیره‌ای‌ست بزرگ، حق تعالی آن جزیرهٔ بزرگ را پر کند از نبات و ریاحین کی علفِ گاو باشد. تا به شب آن گاو همه را بخورَد و فربه شود چون کوه پاره‌ای. چون شب شود خوابش نبرَد از غصه و خوف کی همه صحرا را چریدم فردا چه خورم تا ازین غصه لاغر شود. هم‌چون خلال روز برخیزد همه صحرا را سبزتر و انبوه‌تر بیند از دی؛ باز بخورَد و فربه شود باز شبش همان غم بگیرد سالهاست کی او هم‌چنین می‌بیند و اعتماد نمی‌کند

一个故事：有一头牛独自生活在一个大岛上。真主使这个大岛长满了草木花卉，作为牛的食物。直到晚上，这头牛把所有草木都吃光了，变得像一座山一样肥壮。到了晚上，它却因忧虑和恐惧而无法入睡：“我把整个草原都吃光了，明天吃什么呢？”它因此忧虑而消瘦。白天，它又起来，看到整个草原比昨天更绿、更茂盛。它又吃光了，变得肥壮，到了晚上，同样的忧愁又袭来。就这样，它已经好多年了，总是看到同样的情景，却不信任。