دیوان شمس غزل ۸ بیت ۷ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۸

  1. نی نی فتد در آسیا هم نور مه از روزنی زان جا به سوی مه رود نی در دکان نانبا

G8:7

به زبانِ تو

نه، اشتباه نکن! نور ماه هم از روزنه‌ای به درون آسیاب می‌افتد.و از همانجا به سوی ماه بازمی‌گردد، نه اینکه به دکان نانوایی برود.
با این حال، حتی در این دنیای مادی، راهی برای اتصال به مبدأ نورانی وجود دارد. روح الهی از طریق همین جسم به عالم بالا بازمی‌گردد و سرنوشتش با سرنوشت مادیات یکی نیست.

ai-draft · gemini-2.5-pro

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

نی نینه، نه؛ برای تأکید در نفیروزنیسوراخ یا پنجره‌ای کوچکنانبانانوا

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 جز وی چه باشد کز اجل اندر رباید کل ما·صد جان برافشانم بر او گویم هنییا مرحبا
  2. 2 رقصان سوی گردون شوم زان جا سوی بی‌چون شوم·صبر و قرارم برده‌ای ای میزبان زوتر بیا
  3. 3 از مه ستاره می‌بری تو پاره پاره می‌بری·گه شیرخواره می‌بری گه می‌کشانی دایه را
  4. 4 دارم دلی همچون جهان تا می‌کشد کوه گران·من که کشم که کی کشم زین کاهدان واخر مرا
  5. 5 گر موی من چون شیر شد از شوق مردن پیر شد·من آردم گندم نی‌ام‌، چون آمدم در آسیا‌؟
  6. 6 در آسیا گندم رود کز سنبله زاده‌ست او·زاده مهم نی سنبله‌، در آسیا باشم چرا‌؟
  7. 7 نی نی فتد در آسیا هم نور مه از روزنی·زان جا به سوی مه رود نی در دکان نانبا
  8. 8 با عقل خود گر جفتمی من گفتنی‌ها گفتمی·خاموش کن تا نشنود این قصه را باد هوا

ganjoor: sh8 · public domain