دیوان شمس› غزل ۹› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۹
- اول بگیر آن جام مِه، بر کفهٔ آن پیر نِه چون مست گردد پیر ده، رو سوی مستان ساقیا
G9:5
به زبانِ تو
نخست آن جام بزرگ را بگیر و در دست آن پیر بگذاروقتی که پیر مست شد، آنگاه به سوی دیگر مستان رو کن ای ساقی
اولین کار این است که جام بزرگتر را به مرشد و راهنما بدهی، و پس از آنکه او سرمست شد، به دیگر عاشقان و مریدان توجه کنی.
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
مِهبزرگ، کلانکفهکفِ دستپیرمرشد، راهنمای روحانی، استاد طریقت
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 من از کجا پند از کجا، باده بگردان ساقیا·آن جام جان افزای را، برریز بر جان ساقیا
- 2 بر دست من نِه جام جان، ای دستگیر عاشقان·دور از لب بیگانگان، پیش آر پنهان ساقیا
- 3 نانی بده نان خواره را، آن طامع بیچاره را·آن عاشق نانباره را، کنجی بخسبان ساقیا
- 4 ای جانِ جانِ جانِ جان، ما نامدیم از بهر نان·برجَه گدارویی مکن، در بزم سلطان ساقیا
- 5 اول بگیر آن جام مِه، بر کفهٔ آن پیر نِه·چون مست گردد پیر ده، رو سوی مستان ساقیا
- 6 رو سخت کن ای مرتجا، مست از کجا شرم از کجا·ور شرم داری، یک قدح بر شرم افشان ساقیا
- 7 برخیز ای ساقی بیا، ای دشمن شرم و حیا·تا بخت ما خندان شود، پیش آی خندان ساقیا
ganjoor: sh9 · public domain