قرائت› دفتر ۱› بخش ۲۱ → قبلی · بعدی ←
بخش ۲۱ - بیان دوازده سبط از نصاری
بیان دوازده قوم از مسیحیان
- M1:464 قوم عیسی را بُد اندر دار و گیرحاکمانْشان دَه امیر و دو امیر پیروان عیسی در آن دورانِ پرآشوب و درگیری،تحت فرمان دوازده امیر، یعنی ده و دو فرمانروا، بودند.در آن زمانهی پر از کشمکش، مسیحیان که به دوازده گروه تقسیم شده بودند، هر گروه از امیری پیروی میکرد.
- M1:465 هر فَریقی مَر امیری را تبعبنده گشته میرِ خود را از طمع هر گروهی، پیروِ امیری گشته بودو از روی طمع، بردهٔ فرمانروای خود شده بود.هر یک از این دوازده گروه مسیحی، از امیری پیروی میکرد و به خاطر طمع و منافع دنیوی، همچون بردهای تسلیم او شده بود.
- M1:466 این دَه و این دو امیر و قومشانگشته بَندِ آن وزیر بَد نشان این ده امیر و آن دو امیر دیگر، همراه با پیروانشان،همگی اسیر و بردهٔ آن وزیر بدنهاد و شوم شده بودند.این بیت میگوید که تمام آن دوازده امیر و مردمانشان، همگی در حقیقت برده و فرمانبردار یک وزیر بدطینت و گمراهکننده بودند.
- M1:467 اعتمادِ جمله بر گفتارِ اواقتدای جمله بر رفتار او همه به حرفهای او اعتماد میکردند،و همگی از رفتار او پیروی مینمودند.تمام آن امیران و پیروانشان، هم در گفتار و هم در کردار، کاملاً تسلیم و مطیع آن وزیر بدنهاد بودند.
- M1:468 پیش او در وقت و ساعت هر امیرجان بدادی گر بدو گفتی بمیر هر امیری در حضور آن وزیر، در همان لحظه و همان آن،اگر به او میگفت «بمیر»، بیدرنگ جان میداد.این بیت شدت نفوذ و قدرت وزیر بدطینت را بر امیران مسیحی توصیف میکند؛ اطاعت آنها از او آنچنان کورکورانه بود که اگر فرمان مرگشان را صادر میکرد، بیچون و چرا میپذیرفتند.