Citește› Daftar 1› Secțiune 1 următor →
بخش ۱ - سرآغاز
Introducere
- M1:1 بشنو این نی چون شکایت می‌کنداز جدایی‌ها حکایت می‌کند Ascultă acest nai cum se tânguie,Despre despărțiri el povestește.Acest vers de început ne cheamă să ascultăm cântecul naiului, care, deși sună ca o plângere, este în esență o povestire despre înstrăinarea primordială a sufletului de sursa sa divină. ❋
- M1:2 کز نِیِستان تا مرا بُبریده‌انددر نفیرم مرد و زن نالیده‌اند Căci de când din trestiș m-au smuls, m-au tăiat,În suspinul meu, bărbat și femeie-au oftat.Din clipa în care sufletul meu a fost despărțit de patria sa originară, fiecare ființă umană, bărbat sau femeie, și-a regăsit propriul strigăt de durere și separare în tânguirea mea, rezonând cu cântecul meu. ❋
- M1:3 سینه خواهم شَرحه شَرحه از فراقتا بگویم شرح درد اشتیاق Un piept vreau, sfâșiat de despărțire,Să pot tâlcui durerea dorului aprins.Naiul (Rumi) caută un ascultător al cărui suflet a fost deja rănit de durerea despărțirii, căci doar o astfel de inimă poate înțelege cu adevărat dorul profund pe care îl exprimă. ❋
- M1:4 هر کسی کو دور ماند از اصلِ خویشباز جوید روزگارِ وصل خویش Oricine-ajunge departe de-al său izvor,Va căuta iarăși vremea unirii lor.Acest vers exprimă dorul înnăscut al omului de a se reuni cu sursa sa spirituală, un dor născut tocmai din separarea de acea origine. ❋
- M1:5 من به هر جمعیّتی نالان شدمجفت بدحالان و خوش‌حالان شدم În fiece adunare m-am tânguit,Cu cei triști și cu cei voioși m-am însoțit.Naiul spune că vocea sa a răsunat în toate adunările, fie ele triste sau vesele, acompaniind orice stare omenească. ❋
- M1:6 هر کسی از ظّن خود شد یار مناز درون من نجُست اسرار من Fiecare, după propriul său crez, prieten mi s-a făcut,Dar dinlăuntrul meu tainele nu mi le-a căutat.Naiul se plânge că, deși mulți l-au ascultat, fiecare l-a înțeles superficial, după propriile presupuneri, fără a căuta vreodată să-i pătrundă adevărul și tainele lăuntrice. ❋
- M1:7 سرِّ من از نالهٔ من دور نیستلیک چشم و گوش را آن نور نیست ❋
- M1:8 تن ز جان و جان ز تن مستور نیستلیک کس را دیدِ جان دستور نیست ❋
- M1:9 آتش است این بانگِ نای و نیست بادهر که این آتش ندارد نیست باد ❋
- M1:10 آتش عشق است کاندر نی فتادجوشش عشق است کاندر میْ فتاد ❋
- M1:11 نی حریف هر که از یاری بُریدپرده‌هااَش پرده‌های ما درید ❋
- M1:12 همچو نی زهری و تَریاقی که دیدهمچو نی دمساز و مشتاقی که دید ❋
- M1:13 نی حدیثِ راهِ پُر خون می‌کندقصّه‌های عشقِ مجنون می‌کند ❋
- M1:14 محرم این هوش جُز بی‌هوش نیستمر زبان را مُشتری جز گوش نیست ❋
- M1:15 در غمِ ما روزها بیگاه شدروزها با سوزها همراه شد ❋
- M1:16 روزها گر رفت گو رو باک نیستتو بمان ای آنک چون تو پاک نیست ❋
- M1:17 هر که جز ماهی ز آبش سیر شدهرکه بی روزیست روزش دیر شد ❋
- M1:18 در نیابد حالِ پُخته هیچ خامپس سخن کوتاه باید والسّلام ❋
- M1:19 بندْ بگسل باش آزاد ای پسرچند باشی بند سیم و بند زر ❋
- M1:20 گر بریزی بحر را در کوزه‌ایچند گنجد قسمتِ یک روزه‌ای ❋
- M1:21 کوزه‌ٔ چشم حریصان پُر نشدتا صدف قانع نشد پُر دُر نشد ❋
- M1:22 هر که را جامه ز عشقی چاک شداو ز حرص و عیبْ کُلّی پاک شد ❋
- M1:23 شاد باش ای عشق خوش سودای ماای طبیبِ جمله علّت‌های ما ❋
- M1:24 ای دوای نَخوت و ناموس ماای تو افلاطون و جالینوس ما ❋
- M1:25 جسم خاک از عشق بر افلاک شدکوه در رقص آمد و چالاک شد ❋
- M1:26 عشقْ جانِ طور آمد عاشقا!طور مست و "خَرَّ مُوسیٰ صَعِقا" ❋
- M1:27 با لبِ دمسازِ خود گر جفتمیهمچو نی من گفتنی‌ها گفتمی ❋
- M1:28 هر که او از هم‌زبانی شد جدابی‌زبان شد گرچه دارد صد نوا ❋
- M1:29 چون که گُل رفت و گلستان درگذشتنشنوی زان پس ز بلبل سَرگذشت ❋
- M1:30 جمله معشوق است و عاشق پَرده‌ایزنده معشوق است و عاشق مرده‌ای ❋
- M1:31 چون نباشد عشق را پروای اواو چو مرغی ماند بی پَرْ وایِ او ❋
- M1:32 من چگونه هوش دارم پیش و پسچون نباشد نورِ یارم پیش و پس ❋
- M1:33 عشق خواهد کاین سخن بیرون بودآینه غمّاز نبود چون بود ❋
- M1:34 آینه‌ت دانی چرا غمّاز نیستزآن که زنگار از رخش مُمتاز نیست ❋