بخش ۲۴ - نکته گفتن آن شاعر جهت طعن شیعه حلب

1. M6:793 گفت آری لیک کو دور یزید کی بدست این غم چه دیر اینجا رسید
2. M6:794 چشم کوران آن خسارت را بدید گوش کران آن حکایت را شنید
3. M6:795 خفته بودستید تا اکنون شما که کنون جامه دریدیت از عزا
4. M6:796 پس عزا بر خود کنید ای خفتگان زانک بد مرگیست این خواب گران
5. M6:797 روح سلطانی ز زندانی بجست جامه چون دریم ، چون خاییم دست
6. M6:798 چونک ایشان خسرو دین بوده‌اند وقت شادی شد چو بشکستند بند
7. M6:799 سوی شادروان دولت تاختند کنده و زنجیر را انداختند
8. M6:800 روز ملکست و کش و شاهنشهی گر تو یک ذره ازیشان آگهی
9. M6:801 ور نه‌ای آگه برو بر خود گری زانک در انکار نقل و محشری
10. M6:802 بر دل و دین خرابت نوحه کن که نمی‌بیند جز این خاک کهن
11. M6:803 ور همی‌بیند چرا نبود دلیر پشتدار و جانسپار و چشم‌سیر
12. M6:804 در رخت کو از می دین فرخی گر بدیدی بحر کو کف سخی
13. M6:805 آنکه جو دید آب را نکند دریغ خاصه آن کو دید آن دریا و میغ

↓ download .txt ↓ JSON