全詩 ↗

1. 1 یک جام ز صد هزار جان به·برخیز و قماش ما گرو نه
2. 2 ما از خود خویش توبه کردیم·ما هیچ نمی‌رویم از این ده
3. 3 یک رنگ کند شراب ما را·تا هر دو یکی شود که و مه
4. 4 درویش ز خویشتن تهی شد·پر ده تو شراب فقر پر ده
5. 5 برخیز و به زه کن آن کمان را·ماییم کمان و باده چون زه
6. 6 برجای بماند عقل پرفعل·این است سزای پیر فربه
7. 7 ما غم نخوریم خود کی دیده‌ست·تو بار کشی و او کند عه
8. 8 بگریز ز غم به سوی شه رو·وز خانه عاریت برون جه