沙姆斯集› 抒情詩 2470› 詩節 6 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۴۷۰

  1. راه تو چون فنا بود خصم تو را کجا بود طاقت تو که را بود کآتش تیز مطلقی

G2470:6

您的語言

當你的道路是消融,你的敵人何在?誰能有你的能耐?因你已是絕對的烈焰。
當一個人走上自我消融的道路,便超越了對立與敵意。他自身化為一股不可抗拒的力量,如同純粹的火焰,無人能及。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

فنا消融、湮滅。蘇菲術語,指個體自我在神聖存在中的消解,是靈性修行的至高目標之一。خصم敵人、對手。مطلقی絕對的、不受限制的。

全詩 ↗

  1. 1 جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی·عشق پرست ای پسر باد هواست مابقی
  2. 2 از می عشق سرخوشم آتش عشق مفرشم·پای بنه در آتشم چند از این منافقی
  3. 3 از سوی چرخ تا زمین سلسله‌ای است آتشین·سلسله را بگیر اگر در ره خود محققی
  4. 4 عشق مپرس چون بود عشق یکی جنون بود·سلسله را زبون بود نی به طریق احمقی
  5. 5 عشق پرست ای پسر عشق خوش است ای پسر·رو که به جان صادقان صاف و لطیف و صادقی
  6. 6 راه تو چون فنا بود خصم تو را کجا بود·طاقت تو که را بود کآتش تیز مطلقی
  7. 7 جان مرا تو بنده کن عیش مرا تو زنده کن·مست کن و بیافرین بازنمای خالقی
  8. 8 یک نفسی خموش کن در خمشی خروش کن·وقت سخن تو خامشی در خمشی تو ناطقی
  9. 9 بی‌دل و جان سخنوری شیوه گاو سامری·راست نباشد ای پسر راست برو که حاذقی

ganjoor: sh2470 · public domain