沙姆斯集› 抒情詩 2470› 詩節 6 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۴۷۰
- راه تو چون فنا بود خصم تو را کجا بود طاقت تو که را بود کآتش تیز مطلقی
G2470:6
您的語言
當你的道路是消融,你的敵人何在?誰能有你的能耐?因你已是絕對的烈焰。
當一個人走上自我消融的道路,便超越了對立與敵意。他自身化為一股不可抗拒的力量,如同純粹的火焰,無人能及。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
فنا消融、湮滅。蘇菲術語,指個體自我在神聖存在中的消解,是靈性修行的至高目標之一。خصم敵人、對手。مطلقی絕對的、不受限制的。
全詩 ↗
- 1 جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی·عشق پرست ای پسر باد هواست مابقی
- 2 از می عشق سرخوشم آتش عشق مفرشم·پای بنه در آتشم چند از این منافقی
- 3 از سوی چرخ تا زمین سلسلهای است آتشین·سلسله را بگیر اگر در ره خود محققی
- 4 عشق مپرس چون بود عشق یکی جنون بود·سلسله را زبون بود نی به طریق احمقی
- 5 عشق پرست ای پسر عشق خوش است ای پسر·رو که به جان صادقان صاف و لطیف و صادقی
- 6 راه تو چون فنا بود خصم تو را کجا بود·طاقت تو که را بود کآتش تیز مطلقی
- 7 جان مرا تو بنده کن عیش مرا تو زنده کن·مست کن و بیافرین بازنمای خالقی
- 8 یک نفسی خموش کن در خمشی خروش کن·وقت سخن تو خامشی در خمشی تو ناطقی
- 9 بیدل و جان سخنوری شیوه گاو سامری·راست نباشد ای پسر راست برو که حاذقی
ganjoor: sh2470 · public domain