沙姆斯集› 抒情詩 2470› 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۴۷۰
- جان مرا تو بنده کن عیش مرا تو زنده کن مست کن و بیافرین بازنمای خالقی
G2470:7
您的語言
將我的靈魂變作你的奴僕,將我的歡愉重新復甦;使我沉醉,然後再創造,展現你創造主的本質。
這是一段直接對神的祈禱,祈求徹底的臣服(作你的奴僕)、靈性的重生(復甦歡愉)、狂喜的體驗(使我沉醉),並見證神不斷創造的奇蹟。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
خالقی創造主的本質或身份。
全詩 ↗
- 1 جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی·عشق پرست ای پسر باد هواست مابقی
- 2 از می عشق سرخوشم آتش عشق مفرشم·پای بنه در آتشم چند از این منافقی
- 3 از سوی چرخ تا زمین سلسلهای است آتشین·سلسله را بگیر اگر در ره خود محققی
- 4 عشق مپرس چون بود عشق یکی جنون بود·سلسله را زبون بود نی به طریق احمقی
- 5 عشق پرست ای پسر عشق خوش است ای پسر·رو که به جان صادقان صاف و لطیف و صادقی
- 6 راه تو چون فنا بود خصم تو را کجا بود·طاقت تو که را بود کآتش تیز مطلقی
- 7 جان مرا تو بنده کن عیش مرا تو زنده کن·مست کن و بیافرین بازنمای خالقی
- 8 یک نفسی خموش کن در خمشی خروش کن·وقت سخن تو خامشی در خمشی تو ناطقی
- 9 بیدل و جان سخنوری شیوه گاو سامری·راست نباشد ای پسر راست برو که حاذقی
ganjoor: sh2470 · public domain