沙姆斯集› 抒情詩 315› 詩節 3 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۳۱۵

  1. گشت شب دیر و خلق افتادند چون ستاره میانه مهتاب

G315:3

您的語言

夜已深沉,眾生紛紛倒下,宛若星辰,沉落於月光中央。
描繪了深夜萬物沉睡的景象,將沉睡的人們比作在皎潔月光下黯然失色的星辰,暗示個體意識被一種更強大的光芒所淹沒。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

خلق人們、眾生、造物。مهتاب月光。在此處,強烈的月光使得星辰(個體)變得模糊不清,象徵著一種壓倒性的、統一性的存在。

全詩 ↗

  1. 1 چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب·چشم بگشا و جمع را دریاب
  2. 2 بنگر آخر که بی‌قرار شدست·چشم در چشم خانه چون سیماب
  3. 3 گشت شب دیر و خلق افتادند·چون ستاره میانه مهتاب
  4. 4 هم سیاهی و هم سپیدی چشم·از می خواب هر دو گشت خراب
  5. 5 جمله اندیشه‌ها چو برگ بریخت·گرد بنشست بر همه اسباب
  6. 6 عقل شد گوشه‌ای و می‌گوید·عقل اگر آن تست هین دریاب
  7. 7 بنگی شب نگر که چون دادست·جمله خلق را از این بنگاب
  8. 8 چشم در عین و غین افتادست·کار بگذشت از سؤال و جواب
  9. 9 آن سواران تیزاندیشه·همه ماندند چون خران به خلاب

ganjoor: sh315 · public domain