بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیهالسلام کی آینهای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی
优素福（愿主福安之）的客人说：“我给你带来了一面镜子，这样每次你照镜子看到自己的美貌时，就会想起我。”
- M1:3200 گفت یوسف هین بیاور ارمغاناو ز شرمِ این تقاضا زد فغان 优素福说：“来，拿出你的赠礼吧。”那人听此要求，羞愧地哭喊起来。在这则故事中，当尊贵的优素福（代表神或完美的精神导师）请一位来访者献上礼物时，来访者因自觉卑微、无物可献而深感羞愧。
- M1:3201 گفت من چند ارمغان جستم تراارمغانی در نظر نامد مرا 他言道：「我为你寻了多少礼品，却无一物能入我眼，配得上你。」在这位访客眼中，世间万物与优素福（Yusuf）相比都黯然失色，因此他找不到任何配得上作为礼物的俗物。
- M1:3202 حبّهای را جانب کان چون برمقطرهای را سوی عمّان چون برم 一粒微尘，怎能献给矿脉？一滴水珠，怎能带往阿曼？在您这样圆满的存在面前，我所拥有的一切都微不足道，甚至不配作为礼物呈上。
- M1:3203 زیره را من سوی کرمان آورمگر به پیش تو دل و جان آورم 我岂能将孜然带往克尔曼，若将我心我魂带到你面前？这句诗的意思是，将我微不足道的心与灵魂献给你，就像把孜然带到以盛产孜然而闻名的克尔曼一样，是徒劳而荒唐的。
- M1:3204 نیست تخمی کاندرین انبار نیستغیر حُسن تو که آن را یار نیست 此仓中无种不存，无物不包，唯有你的绝世之美，无可匹敌。在这世间万有的宝库中，没有任何东西是匮乏的；唯一无法在此找到、无与伦比的，就是你（优素福，也指真主）自身的美。
- M1:3205 لایق آن دیدم که من آیینهایپیش تو آرم چو نور سینهای 我思量，最相称的礼物便是一面明镜，如心胸之光，我将它呈于你面前。在这则故事里，来客认为，送给完美之人（优素福）的唯一恰当礼物，是一面能映照其完美的镜子。
- M1:3206 تا ببینی روی خوب خود در آنای تو چون خورشید شمع آسمان 愿你于此镜中，得见自己俊美的容颜，你宛如骄阳，是天宇的明烛。这面镜子是献给你的礼物，让你能看见自己无与伦比的美丽，因为你就像太阳一样，是整个世界的光源。
- M1:3207 آینه آوردمت ای روشنیتا چو بینی روی خود یادم کنی 我为你带来了镜子，噢，光明本身，愿你看见自己的容颜时，把我记存。这句诗是访客对约瑟夫（优素福）说的话：我送你一面镜子作为礼物，这样，当你凝视自己绝美的脸庞时，或许会因此想起我这个送礼之人。
- M1:3208 آینه بیرون کشید او از بغلخوب را آیینه باشد مُشتغَل 他从袍袖中抽出一面明镜，对美者而言，镜子便是营生。访客从衣袍中拿出他带来的礼物——一面镜子，并说对于像优素福（Yusuf）这样完美的人来说，唯一能吸引其注意力的事物就是镜子本身。
- M1:3209 آینهٔ هستی چه باشد نیستینیستی بر، گر تو ابله نیستی 存在的镜子为何物？是虚无。你若不傻，就去选择虚无。在此语境中，鲁米揭示了一个悖论：要想真正反映“存在”之完美，自身必须处于“虚无”或空无的状态，就像镜子必须是空的才能映照万物。
- M1:3210 هستی اندر نیستی بتوان نمودمالداران بر فقیر آرند جود 存在于“不存在”中，方能显现；富人向穷人施予，才显慷慨。正如富人的慷慨只有在穷人面前才能展现，存在的完美也只有通过“不存在”（虚无或匮乏）这个“镜子”才能被看见和彰显。
- M1:3211 آینهٔ صافی نان خود گرسنهستسوخته هم آینهٔ آتشزنهست 麵餅的明鏡，是自身的飢餓；火絨的明鏡，是那打火之石。在此語境中，此聯詩句意指：匱乏與不完美，恰如一面明鏡，映照出圓滿與完美的存在價值。
- M1:3212 نیستی و نقص هر جایی که خاستآینهٔ خوبی جمله پیشههاست 虚无与残缺，无论显于何处，皆为映照一切技艺之美的明镜。在此语境中，鲁米是说：任何形式的“匮乏”或“不完美”，都像一面镜子，能清晰地映照出与之对应的“完美”或“技艺”的价值。
- M1:3213 چونک جامه چست و دوزیده بودمظهر فرهنگ درزی چون شود 既然衣衫已合身又缝就，怎能彰显裁缝的精湛手艺？一件完美无瑕的成品，无法展现创造它的工匠的技艺；同样，完美的存在也无法彰显神圣创造者的能力。
- M1:3214 ناتراشیده همی باید جذوعتا دروگر اصل سازد یا فروع 原木必须未经雕琢，木匠方能造出根干枝节。为了让工匠的技艺得以施展，原材料必须是粗糙、未经加工的。
- M1:3215 خواجهٔ اشکستهبند آنجا رودکاندر آنجا پای اشکسته بود 接骨的师傅往何处去？他去往有断骨的地方。专家与匠人只有在需要他们技艺的地方，其价值和能力才能得以彰显。
- M1:3216 کی شود چون نیست رنجورِ نزارآن جمالِ صنعت طب آشکار 若无羸弱的病患，医术之美怎能彰显？医术的精妙与价值，只有在病人存在时才能显现出来；同样，神圣的完美属性也需要通过世间的缺陷才能被认识。
- M1:3217 خواری و دونی مسها بر ملاگر نباشد کی نماید کیمیا 若无铜之卑贱公然尽显，炼金术又怎能展其神变？若没有卑贱的铜作为原料，炼金术的神奇转化作用又如何能得以彰显呢？同样，正是通过不完美与匮乏，完美的创造力与神圣的恩典才得以显现。
- M1:3218 نقصها آیینهٔ وصف کمالو آن حقارت آینهٔ عز و جلال 一切缺陷，皆为完美的明镜；所有卑微，皆为荣耀的映照。此诗节言明，不完美与卑微并非纯然的负面存在，它们如同镜子，反向映照并彰显出完美与荣耀的真正本质。
- M1:3219 زانک ضد را ضد کند پیدا یقینزانک با سرکه پدیدست انگبین 诚然，万物由其反面而彰显，正如蜂蜜之甘，由酸醋而凸现。此联诗以哲学原理阐明：对立物相互凸显，正如缺陷彰显完美，卑微反衬尊贵。
- M1:3220 هر که نقص خویش را دید و شناختاندر استکمال خود دهاسپه تاخت 凡是看见并认识到自身之不足者，便会十马并驰，奔向自身的圆满。认识到自己的缺点和不完美，是实现灵性成长与圆满的最快途径。
- M1:3221 زان نمیپرد به سوی ذوالجلالکو گمانی میبرد خود را کمال 他为何不飞向荣耀之主？因他错将自身视为完美无缺。人之所以无法在灵性道路上提升、亲近神，是因为他自欺欺人地以为自己已经很完美了。
- M1:3222 علتی بتر ز پندار کمالنیست اندر جان تو ای ذو دلال 哦，优美自恃之人，在你灵魂深处，再无一种病，比“自以为完美”更苦。对于一个行路者来说，最危险、最严重的内在疾病，莫过于自以为已经达到了完美的错觉。
- M1:3223 از دل و از دیدهات بس خون رودتا ز تو این معجبی بیرون شود 你的心与眼将流出多少血，直到这份自负从你身中被驱逐。要根除自以为完美的顽疾，你必须经历漫长而痛苦的挣扎，痛彻心扉，泪流成河。
- M1:3224 علت ابلیس انا خیری بُدستوین مرض در نفس هر مخلوق هست
- M1:3225 گرچه خود را بس شکسته بیند اوآب صافی دان و سرگین زیر جو
- M1:3226 چون بشوراند ترا در امتحانآب سرگین رنگ گردد در زمان
- M1:3227 در تگ جو هست سرگین ای فتیگرچه جو صافی نماید مر ترا
- M1:3228 هست پیر راهدان پر فطنباغهای نفس کل را جوی کَن
- M1:3229 جوی خود را کی تواند پاک کردنافع از علم خدا شد علم مرد
- M1:3230 کی تراشد تیغ دستهٔ خویش رارو به جراحی سپار این ریش را
- M1:3231 بر سر هر ریش جمع آمد مگستا نبیند قبح ریش خویش کس
- M1:3232 آن مگس اندیشهها وان مال توریش تو آن ظلمت احوال تو
- M1:3233 ور نهد مرهم بر آن ریش تو پیرآن زمان ساکن شود درد و نفیر
- M1:3234 تا که پندارد که صحت یافتستپرتو مرهم بر آنجا تافتست
- M1:3235 هین ز مرهم سر مکش ای پشتریشو آن ز پرتو دان مدان از اصل خویش