بخش ۱۲ - حکایت آن صیادی کی خویشتن در گیاه پیچیده بود و دستهٔ گل و لاله را کله‌وار به سر فرو کشیده تا مرغان او را گیاه پندارند و آن مرغ زیرک بوی برد اندکی کی این آدمیست کی برین شکل گیاه ندیدم اما هم تمام بوی نبرد به افسون او مغرور شد زیرا در ادراک اول قاطعی نداشت در ادراک مکر دوم قاطعی داشت و هو الحرص و الطمع لا سیما عند فرط الحاجة و الفقر قال النبی صلی الله علیه و سلم کاد الفقر ان یکون کفرا

讲述一个猎人的故事：他把自己缠绕在草丛中，把一束鲜花戴在头上当作帽子，以便让鸟儿以为他是草。那只聪明的鸟儿稍微闻到了一些气味，觉得“这个人是人类，我从未见过这种形状的草”。但它并没有完全闻出来，被他的诱惑所迷惑，因为它最初的感知并没有决定性。在第二次感知到诡计的时候，它有了决定性的判断，那就是贪婪和欲望，尤其是在极度贫困和匮乏的时候。先知（愿主福安之）说：“贫穷几乎就是不信。”