دیوان شمس غزل ۳۴ بیت ۱ بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴

  1. ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا از آسمان آمد ندا کای ماه‌رویان‌، الصلا

G34:1

به زبانِ تو

ای عاشقان، ای عاشقان، زمان وصال و دیدار فرا رسید!از آسمان ندایی آمد که: ای زیبارویان، به این بزم بشتابید!
خطابی به همه‌ی اهل عشق است که لحظه‌ی موعود یعنی اتحاد با معشوق ازلی فرا رسیده و دعوتی همگانی برای حضور در این ضیافت الهی اعلام شده است.

ai-draft · gemini-2.5-pro

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

گهزمان، هنگاملقادیدار، ملاقات (به خصوص دیدار با معشوق الهی)نداصدا، بانگ، آواز بلندالصلابشتابید، دعوت به امری مهم (در اصل برای دعوت به نماز به کار می‌رفته)

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا·از آسمان آمد ندا کای ماه‌رویان‌، الصلا
  2. 2 ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامن‌کشان·بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما
  3. 3 آمد شراب آتشین ای دیو غم‌، کنجی نشین·ای جان مرگ‌اندیش رو ای ساقی باقی درآ
  4. 4 ای هفت گردون مست تو ما مهره‌ای در دست تو·ای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا
  5. 5 ای مطرب شیرین‌نفس هر لحظه می‌جنبان جرس·ای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا
  6. 6 ای بانگ نای خوش‌سمر در بانگ تو طعم شکر·آید مرا شام و سحر از بانگ تو بوی وفا
  7. 7 بار دگر آغاز کن آن پرده‌ها را ساز کن·بر جمله خوبان ناز کن ای آفتاب خوش‌لقا
  8. 8 خاموش کن پرده مدر سغراق خاموشان بخور·ستار شو ستار شو خو گیر از حلم خدا

ganjoor: sh34 · public domain