دیوان شمس غزل ۳۴ بیت ۵ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴

  1. ای مطرب شیرین‌نفس هر لحظه می‌جنبان جرس ای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا

G34:5

به زبانِ تو

ای نوازنده‌ی خوش‌نفس، هر لحظه زنگوله‌ی کاروان را به صدا درآر.ای شادی، از این اسب فرود بیا و ای باد صبا، بر جان ما بتاز!
از راهنمای معنوی (مطرب) می‌خواهد که پیوسته ما را در این سفر روحانی هدایت کند و از شادی می‌خواهد که جسم را رها کرده و مستقیماً بر روح ما اثر بگذارد.

ai-draft · gemini-2.5-pro

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

مطربنوازنده، خواننده (در ادبیات عرفانی، پیر یا راهنمای معنوی)جرسزنگوله‌ای که به گردن شتر پیشرو در کاروان می‌بستندعیششادی، خوشی، زندگانی خوشفرساسبصباباد ملایمی که از شمال شرق می‌وزد، پیام‌رسان میان عاشق و معشوق

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا·از آسمان آمد ندا کای ماه‌رویان‌، الصلا
  2. 2 ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامن‌کشان·بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما
  3. 3 آمد شراب آتشین ای دیو غم‌، کنجی نشین·ای جان مرگ‌اندیش رو ای ساقی باقی درآ
  4. 4 ای هفت گردون مست تو ما مهره‌ای در دست تو·ای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا
  5. 5 ای مطرب شیرین‌نفس هر لحظه می‌جنبان جرس·ای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا
  6. 6 ای بانگ نای خوش‌سمر در بانگ تو طعم شکر·آید مرا شام و سحر از بانگ تو بوی وفا
  7. 7 بار دگر آغاز کن آن پرده‌ها را ساز کن·بر جمله خوبان ناز کن ای آفتاب خوش‌لقا
  8. 8 خاموش کن پرده مدر سغراق خاموشان بخور·ستار شو ستار شو خو گیر از حلم خدا

ganjoor: sh34 · public domain