دیوان شمس› غزل ۳۴› بیت ۲ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴
- ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامنکشان بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما
G34:2
به زبانِ تو
ای سرمستان، ای سرمستان، شادی خرامان از راه رسید.ما به زنجیر او آویختهایم و او دامن ما را گرفته است.
شادی و طرب الهی همچون شخصیتی باشکوه وارد میشود و میان ما و او یک پیوند و وابستگی متقابل و جدانشدنی برقرار است.
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
سرخوشانکسانی که از بادهی عشق الهی سرمست هستندطربشادی، سرور، وجد و نشاط عمیقدامنکشانبا ناز و غرور راه رفتن، خرامان
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا·از آسمان آمد ندا کای ماهرویان، الصلا
- 2 ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامنکشان·بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما
- 3 آمد شراب آتشین ای دیو غم، کنجی نشین·ای جان مرگاندیش رو ای ساقی باقی درآ
- 4 ای هفت گردون مست تو ما مهرهای در دست تو·ای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا
- 5 ای مطرب شیریننفس هر لحظه میجنبان جرس·ای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا
- 6 ای بانگ نای خوشسمر در بانگ تو طعم شکر·آید مرا شام و سحر از بانگ تو بوی وفا
- 7 بار دگر آغاز کن آن پردهها را ساز کن·بر جمله خوبان ناز کن ای آفتاب خوشلقا
- 8 خاموش کن پرده مدر سغراق خاموشان بخور·ستار شو ستار شو خو گیر از حلم خدا
ganjoor: sh34 · public domain