دیوان شمس› غزل ۳۴› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۴
- ای هفت گردون مست تو ما مهرهای در دست تو ای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا
G34:4
به زبانِ تو
ای که هفت آسمان از تو مست است، ما مهرهای ناچیز در دست توایم.ای که وجود ما از وجود توست، هزاران آفرین بر تو باد!
تمام کائنات، از جمله ما، در برابر عظمت تو تسلیم و بیاختیار هستیم و هستی ما تنها پرتوی از وجود توست و این شایستهی ستایش بیپایان است.
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
هفت گردونهفت آسمان، تمام عالم هستیمرحباآفرین، درود، تحسین
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا·از آسمان آمد ندا کای ماهرویان، الصلا
- 2 ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامنکشان·بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما
- 3 آمد شراب آتشین ای دیو غم، کنجی نشین·ای جان مرگاندیش رو ای ساقی باقی درآ
- 4 ای هفت گردون مست تو ما مهرهای در دست تو·ای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا
- 5 ای مطرب شیریننفس هر لحظه میجنبان جرس·ای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا
- 6 ای بانگ نای خوشسمر در بانگ تو طعم شکر·آید مرا شام و سحر از بانگ تو بوی وفا
- 7 بار دگر آغاز کن آن پردهها را ساز کن·بر جمله خوبان ناز کن ای آفتاب خوشلقا
- 8 خاموش کن پرده مدر سغراق خاموشان بخور·ستار شو ستار شو خو گیر از حلم خدا
ganjoor: sh34 · public domain