لوستل› دفتر ۱› برخه ۱۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←
بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را
د نصرانيانو لخوا د وزير پيروي
- M1:374 دل بدو دادند ترسایان تمامخود چه باشد قوّت تقلیدِ عام ❋
- M1:375 در درون سینه مِهرش کاشتندنایبِ عیسیش میپنداشتند ❋
- M1:376 او به سِر دجّال یک چشم لعینای خدا فریاد رَس نعم المُعین ❋
- M1:377 صد هزاران دام و دانهست ای خداما چو مرغانِ حریص بینوا ❋
- M1:378 دم بدم ما بستهٔ دام نویمهر یکی گر باز و سیمرغی شویم ❋
- M1:379 میرهانی هر دمی ما را و بازسوی دامی میرویم ای بینیاز ❋
- M1:380 ما درین انبار گندم میکنیمگندم جمع آمده گُم میکنیم ❋
- M1:381 مینیندیشیم آخر ما بهوشکین خلل در گندمست از مکر موش ❋
- M1:382 موش تا انبارِ ما حفره زدستوز فنش انبار ما ویران شدست ❋
- M1:383 اوّل ای جان دفع شَرِّ موش کنوانگهان در جمع گندم جوش کن ❋
- M1:384 بشنو از اخبار آن صدر الصّدورلا صَلوةَ تَمَّ اِلّا بِالحُضور ❋
- M1:385 گر نه موشی دزد در انبار ماستگندم اعمالِ چل ساله کجاست ❋
- M1:386 ریزهریزه صدقِ هر روزه چِراجمع میناید درین انبار ما ❋
- M1:387 بس ستارهٔ آتش از آهن جهیدوان دل سوزیده پذرفت و کشید ❋
- M1:388 لیک در ظلمت یکی دزدی نهانمینهد انگشت بر استارگان ❋
- M1:389 میکُشد استارگان را یک به یکتا که نفروزد چراغی از فلک ❋
- M1:390 گر هزاران دام باشد در قَدمچون تو با مایی نباشد هیچ غم ❋
- M1:391 چون عنایاتت بود با ما مقیمکی بود بیمی از آن دزد لئیم
- M1:392 هر شبی از دام تن ارواح رامیرهانی میکَنی الواح را ❋
- M1:393 میرهند ارواح هر شب زین قفسفارغان نه حاکم و محکوم کَس هره شپه ارواح له دې پنجرې خلاصون مومي،فارغ وي، نه د چا حاکم نه د چا محکوم ويدا بیت وايي چې د خوب پر مهال، د انسان روح د بدن له زندانه ازادېږي او د واکمنۍ او دنیوي تړاوونو له ټولو بندونو خلاص وي. ❋
- M1:394 شب ز زندان بیخبر زندانیانشب ز دولت بیخبر سُلطانیان ❋
- M1:395 نه غم و اندیشهٔ سود و زیاننه خیالِ این فلان و آن فلان ❋
- M1:396 حالِ عارف این بود بیخواب هَمگفت ایزد «هُمْ رُقودًٌ» زین مَرَم ❋
- M1:397 خفته از احوال دنیا روز و شبچون قلم در پنجهٔ تقلیبِ رَب د نړۍ له حاله ویده شپه او ورځلکه د رب په منګول کې چې وي قلم څرخدا بیت د عارف حالت بيانوي چې که څه هم په ظاهره ویښ دی، خو د دنیوي اندېښنو څخه غافل دی او ځان د خدای د ارادې په لاس کې یو اوزار ګڼي. ❋
- M1:398 آنک او پنجه نبیند در رقمفِعل پندارد بجنبش از قلم ❋
- M1:399 شمّهای زین حالِ عارف وا نمودعقل را هم خواب حسّی در ربود د عارف له حاله يوه بڅرکه چې ښکاره شوهحسي خوب يې له عامو خلکو عقل هم وتښتاوهکله چې د عارف د ځانګړي روحاني حالت يوه وړه نښه څرګنده شوه، نو د عادي خلکو عقل هم د حواسو په خوب (ظاهري ليد) کې ډوب او ورک شو. ❋
- M1:400 رَفته در صحرای بیچون جانشانروحشان آسوده و ابدانشان تللي يې بېچونه دښته کې ځانونهارواح يې ارام دي، پراته بدنونهد دوی ځانونه د بې څرنګوالي او بې حده دښتې ته تللي دي؛ روح يې په ارام کې دی او بدنونه يې (په دې نړۍ کې) پاتې دي. دا بيت د خوب حالت بيانوي چې روح له بدن څخه ازادېږي او د ارام لپاره يوه بې صورته نړۍ ته سفر کوي. ❋
- M1:401 وز صفیری باز دام اندر کشیجمله را در داد و در داوَر کشی او په يوه شپېلۍ يې بېرته دام ته راکاږېټول د عدالت او قاضي حضور ته راولېخدای تعالی په يوه اشاره هغه ارواح چې په لنډمهاله توګه (لکه په خوب کې) ازادې شوې وې، بېرته د بدن او نړۍ دام ته راګرځوي، ترڅو د هغه د عدالت په قلمرو کې ژوند او قضاوت ته دوام ورکړي. ❋
- M1:402 چونک نور صبحدم سَر بر زندکرکس زرّین گردون پر زند کله چې د سهار رڼا سر راپورته کړي،د اسمان زرین کرګس خپل وزرونه ورپوي.کله چې سهار شي او لمر راوخېږي، د خلکو د ویښتابه او د دنیوي ژوند د بیا پیل وخت راورسیږي.
- M1:403 فالق الاِصباح اسرافیلوارجمله را در صورت آرد زان دیار د سباوون څیروونکی، د اسرافیل په څېرله هغه دیاره ټول په صورت راوليخدای تعالی، چې د هر سباوون پيلوونکی دی، د اسرافيل پرښتې په څېر چې مړي را ژوندي کوي، هر سهار ارواګانې د بې صورتۍ له عالمه بېرته وجودونو ته راولي او د هستۍ نړۍ ته يې راوباسي. ❋
- M1:404 روحهای منبسط را تن کندهر تنی را باز آبستن کند پراخه ارواح په تنونو کې راوليهر بدن بېرته له روح څخه حامله کړيدا بیت بیانوي چې څنګه پراخې او بې شکله ارواح د جسم عالم ته راګرځي، بدنونه خپل استوګنځی ګرځوي او هغوی ته ژوند وربښي. ❋
- M1:405 اسپ جانها را کُند عاری ز زینسِرّ النَوْمُ اخُ المَوتست این د ارواحو اسونه بې زینو کړيد «النومُ اخُ الموت» راز همدا دیخدای تعالی هره شپه ارواح د بدن له زینو څخه د اسونو په څېر ازادوي. دا لنډمهاله بېلتون د دې حقیقت ښکارندويي کوي چې «خوب د مرګ ورور دی». ❋
- M1:406 لیک بهر آنک روز آیند بازبر نهد بر پایشان بندِ دراز ❋
- M1:407 تا که روزش واکشد زان مرغزاروز چراگاه آردش در زیرِ بار
- M1:408 کاش چون اصحاب کهف این روح راحفظ کردی یا چو کشتی نوح را ❋
- M1:409 تا ازین طوفانِ بیداری و هوشوا رهیدی این ضمیر و چشم و گوش ❋
- M1:410 ای بسی اصحابِ کهف اندر جهانپهلوی تو پیش تو هست این زمان ❋
- M1:411 یار با او غار با او در سُرودمُهر بر چشمست و بر گوشت چه سود ❋