沙姆斯集› 抒情詩 129› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۲۹

  1. رحم آر مها که در شریعت قربان نکنند لاغری را

G129:2

您的語言

發發慈悲吧,月亮般的人兒,在教法中,人們可不會把瘦弱之軀當作祭品。
詩人稱戀人為「月亮」,並懇求憐憫,他爭辯說自己因愛而消瘦,根據宗教律法,這樣虛弱的身體不適合做祭品。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

مها「月亮啊」,對美麗戀人的稱呼。شریعت伊斯蘭教法。此處用以作為一個論據,即即使在嚴格的律法中,對虛弱者也應有憐憫之心。

全詩 ↗

  1. 1 مشکن دل مرد مشتری را·بگذار ره ستمگری را
  2. 2 رحم آر مها که در شریعت·قربان نکنند لاغری را
  3. 3 مخمور توام به دست من ده·آن جام شراب گوهری را
  4. 4 پندی بده و به صلح آور·آن چشم خمار عبهری را
  5. 5 فرمای به هندوانِ جادو·کز حد نبرند ساحری را
  6. 6 در شش‌دره‌ای فتاد عاشق·بشکن درِ حبس شش‌دری را
  7. 7 یک لحظه معزمانه پیش آ·جمع آور حلقه پری را
  8. 8 سر می‌نهد این خمار از بن·هر لحظه شراب آن سری را
  9. 9 صد جا چو قلم میان ببسته·تنگ شکر معسکری را
  10. 10 ای عشق برادرانه پیش آ·بگذار سلام سرسری را
  11. 11 ای ساقی روح از در حق·مگذار حق برادری را
  12. 12 ای نوح زمانه هین روان کن·این کشتی طبع لنگری را
  13. 13 ای نایب مصطفی بگردان·آن ساغر زفت کوثری را
  14. 14 پیغام ز نفخ صور داری·بگشای لب پیمبری را
  15. 15 ای سرخ صباغت علمدار·بگشا پر و بال جعفری را
  16. 16 پر لاله کن و پر از گل سرخ·این صحن رخ مزعفری را
  17. 17 اسپید نمی‌کنم دگر من·درریز رحیق احمری را

ganjoor: sh129 · public domain