沙姆斯集› 抒情詩 129› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۲۹
- رحم آر مها که در شریعت قربان نکنند لاغری را
G129:2
您的語言
發發慈悲吧,月亮般的人兒,在教法中,人們可不會把瘦弱之軀當作祭品。
詩人稱戀人為「月亮」,並懇求憐憫,他爭辯說自己因愛而消瘦,根據宗教律法,這樣虛弱的身體不適合做祭品。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
مها「月亮啊」,對美麗戀人的稱呼。شریعت伊斯蘭教法。此處用以作為一個論據,即即使在嚴格的律法中,對虛弱者也應有憐憫之心。
全詩 ↗
- 1 مشکن دل مرد مشتری را·بگذار ره ستمگری را
- 2 رحم آر مها که در شریعت·قربان نکنند لاغری را
- 3 مخمور توام به دست من ده·آن جام شراب گوهری را
- 4 پندی بده و به صلح آور·آن چشم خمار عبهری را
- 5 فرمای به هندوانِ جادو·کز حد نبرند ساحری را
- 6 در ششدرهای فتاد عاشق·بشکن درِ حبس ششدری را
- 7 یک لحظه معزمانه پیش آ·جمع آور حلقه پری را
- 8 سر مینهد این خمار از بن·هر لحظه شراب آن سری را
- 9 صد جا چو قلم میان ببسته·تنگ شکر معسکری را
- 10 ای عشق برادرانه پیش آ·بگذار سلام سرسری را
- 11 ای ساقی روح از در حق·مگذار حق برادری را
- 12 ای نوح زمانه هین روان کن·این کشتی طبع لنگری را
- 13 ای نایب مصطفی بگردان·آن ساغر زفت کوثری را
- 14 پیغام ز نفخ صور داری·بگشای لب پیمبری را
- 15 ای سرخ صباغت علمدار·بگشا پر و بال جعفری را
- 16 پر لاله کن و پر از گل سرخ·این صحن رخ مزعفری را
- 17 اسپید نمیکنم دگر من·درریز رحیق احمری را
ganjoor: sh129 · public domain