沙姆斯集› 抒情詩 2368› 詩節 4 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۳۶۸

  1. ای که طاووس بهار از عشق رویت جلوه گر بر درخت جسم جان نالان شده چون فاخته

G2368:4

您的語言

春之孔雀因愛慕祢的容顏而展現華彩靈魂在肉身之樹上,如斑鳩一般哀鳴
自然界最絢麗的美(如孔雀開屏)是祢神聖之美的反映,而渴望與祢結合的靈魂,則被困在肉體中發出哀婉的思念之聲。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

جلوه گر「展現光輝」、「顯現自身」。فاخته「斑鳩」:在波斯詩歌中,其叫聲常被視為哀悼與思念的象徵。

全詩 ↗

  1. 1 ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته·جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته
  2. 2 عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت·وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته
  3. 3 ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی·تا در اسرار جهان تو صد جهان پرداخته
  4. 4 ای که طاووس بهار از عشق رویت جلوه گر·بر درخت جسم جان نالان شده چون فاخته
  5. 5 از برای ما تو آتش را چو گلشن داشته·وز برای ما تو دریا را چو کشتی ساخته
  6. 6 شمس تبریزی جهان را چون تو پر کردی ز حسن·من جهان روح را از غیر عشقت آخته

ganjoor: sh2368 · public domain