沙姆斯集› 抒情詩 785› 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۷۸۵
- در فروبند و بده باده که آن وقت رسید، زردرویان تو را، که می احمر گیرند
G785:7
您的語言
關上門，賜下酒吧，因為時候已到，讓祢那些面色蠟黃的人，能拿起鮮紅的美酒。
（對神或導師說）請隔絕外界的干擾，賜予我們靈性的瓊漿吧，因為時機已成熟，那些因渴望而憔悴的追尋者正等待著被神恩染紅。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：
زردرویان臉色蠟黃的人，象徵因長期苦修、渴望或分離之苦而憔悴的戀人。می احمر紅酒。紅色象徵生命、熱情與靈性醉境。
全詩 ↗
- 1 ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند·و نه زان مُفلِسَکان که بُزِ لاغر گیرند
- 2 ما از آن سوختگانیم که از لذّت سوز·آب حیوان بِهِلند و پیِ آذر گیرند
- 3 چو مه از روزنِ هر خانه که اندر تابیم·از ضیا شب‌صفتان جمله رهِ در گیرند
- 4 ناامیدان که فلک ساغرِ ایشان بشکست·چو ببینند رخ ما طرب از سر گیرند
- 5 آن که زین جرعه کِشد جمله جهانش نکِشد·مگر او را به گلیم از برِ ما برگیرند
- 6 هر کی او گرم شد این جا نشود غرّهٔ کس·اگرش سردمزاجان همه در زر گیرند
- 7 در فروبند و بده باده که آن وقت رسید،·زردرویان تو را، که می احمر گیرند
- 8 به یکی دست میِ خالصِ ایمان نوشند·به یکی دستِ دگر پرچمِ کافر گیرند
- 9 آب ماییم به هر جا که بگردد چرخی·عود ماییم به هر سور که مجمر گیرند
- 10 پسِ این پردهٔ ازرق صنمی مه‌روییست·که ز نورِ رخش انجم همه زیور گیرند
- 11 ز احتراقات و ز تربیع و نحوست برَهند·اگر او را سحری گوشهٔ چادر گیرند
- 12 تو دورای و دودلیّ و دلِ صاف آن‌ها راست·که دل خود بهلند و دل دلبر گیرند
- 13 خمش ای عقلِ عطارد! که در این مجلسِ عشق·حلقهٔ زهره بیانت همه تسخر گیرند
ganjoor: sh785 · public domain