Lesen›Buch 4

Buch 4 · 3850 Verse · 139 Abschnitte

دفتر چهارم

Book IV

دیباچهٔ دفتر چهارم · عربی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الظَّعن الرابع الی احسن المرابع و اجلِّ المنافع. تسرُّ قلوب العارفین بمطالعته کسرور الرِّیاض بصوت الغمام و أنس العیون بطیب المنام. فیه ارتیاح الارواح و شفاء الاشباح و هو کما یشتهیه المخلصون و یهوونه، و یطلبه السّالکون و یتمنَّونه. للعیون قرَّة و للنفوس مسرَّة. اطیب الثّمار لمن اجتنی و اجل المرادات و المنی. موصل العلیل الی طبیبه و هادی المحبّ الی حبیبه، و هو بحمد اللَّه من اعظم المواهب و انفس الرغائب. مجدِّد عهد الالفة. مسهِّل عسر اصحاب الکلفة. یزید النظر فیه اسفا لمن بعد و سرورا و شکرا لمن سعد. تضمَّن صدره ما لم یتضَّمن صدور الغانیات من الحلل جزاء لاهل العلم و العمل. فهو کبدر طلع و جدّ رجع. زاید علی تأمل الآملین و رائد لرود العاملین. یرفع الامل بعد انخفاضه و یبسط الرَّجاء بعد انقباضه. کشمس اشرقت من بین غمام تفرقت. نور لاصحابنا و کنز لاعقابنا و نسأل اللَّه التوفیق لشکر فانَّ الشکر قید للعتید و صید للمزید و لا یکون الّا ما یرید و ممّا شجانی أنّنی کنت نائما اعلّل من برد بطیب التَّنسُّم الی ان دعت ورقاء فی غصن ایکة تغرِّد مبکاها بحسن الترنُّم فلو قبل مبکاها بکیت صبابة لسعدی شفیت النَّفس قبل التندُّم و لکن بکت قبلی فهیج لی البکا بکاها فقلت الفضل للمتقدِّم رحم اللَّه المتقدّمین و المتأخّرین و المنجزین و المتنجّزین بفضله و کرمه و جزیل آلائه و نعمه فهو خیر مسئول و اکرم مأمول و اللَّه خیر حافظا و هو ارحم الراحمین و خیر المونسین و خیر الوارثین و خیر مخلف. رازق للعابدین الزّارعین الحارثین و صلی اللَّه علی محمد و علی جمیع الانبیاء و المرسلین آمین یا ربّ العالمین.

oder lies es in deiner Sprache:

verfügbar
❋ ❋ ❋
  1. 001 بخش ۱ - سر آغازAnfang 39 Verse
  2. 002 بخش ۲ - تمامی حکایت آن عاشق که از عسس گریخت در باغی مجهول خود معشوق را در باغ یافت و عسس را از شادی دعای خیر می‌کرد و می‌گفت کی عَسی أَنْ تَکْرَهوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْDie ganze Geschichte des Liebhabers, der vor der Polizei in einem ihm unbekannten Garten floh, seine Geliebte im Garten fand und die Polizei vor Freude segnete und sagte: 'Vielleicht verabscheut ihr etwas, das gut für euch ist' 40 Verse
  3. 003 بخش ۳ - حکایت آن واعظ کی هر آغاز تذکیر دعای ظالمان و سخت‌دلان و بی‌اعتقادان کردیDie Geschichte des Predigers, der zu Beginn jeder Ermahnung für die Unterdrücker, Hartherzigen und Ungläubigen betete 32 Verse
  4. 004 بخش ۴ - سؤال کردن از عیسی علیه‌السلام کی در وجود از همهٔ صعبها صعب‌تر چیستFragen an Jesus (Friede sei mit ihm): 'Was ist das Schwierigste von allen Dingen in der Existenz?' 7 Verse
  5. 005 بخش ۵ - قصد خیانت کردن عاشق و بانگ بر زدن معشوق بر ویDer Liebhaber beabsichtigt Untreue, und der Geliebte schreit ihn an 37 Verse
  6. 006 بخش ۶ - قصهٔ آن صوفی کی زن خود را بیگانه‌ای بگرفتDie Geschichte des Sufis, dessen Frau von einem Fremden genommen wurde 28 Verse
  7. 007 بخش ۷ - معشوق را زیر چادر پنهان کردن جهت تلبیس و بهانه گفتن زن کی ان کید کن عظیمDie Geliebte unter dem Schleier verstecken, um zu täuschen, und die Frau sagt als Vorwand: 'Wahrlich, eure List ist gewaltig' 12 Verse
  8. 008 بخش ۸ - گفتن زن کی او در بند جهاز نیست مراد او ستر و صلاحست و جواب گفتن صوفی این را سرپوشیدهDie Frau sagt, er sei nicht an die Mitgift gebunden, sein Ziel sei Schutz und Rechtschaffenheit, und der Sufi antwortet darauf verdeckt 17 Verse
  9. 009 بخش ۹ - غرض از سمیع و بصیر گفتن خدا راDer Zweck, Gott als 'den Hörenden und Sehenden' zu bezeichnen 23 Verse
  10. 010 بخش ۱۰ - مثال دنیا چون گولخن و تقوی چون حمامDie Welt als Ofen und die Frömmigkeit als Bad 19 Verse
  11. 011 بخش ۱۱ - قصهٔ آن دباغ کی در بازار عطاران از بوی عطر و مشک بیهوش و رنجور شدDie Geschichte des Gerbers, der auf dem Markt der Parfümeure ohnmächtig und krank wurde vom Geruch von Parfüm und Moschus 32 Verse
  12. 012 بخش ۱۲ - معالجه کردن برادر دباغ دباغ را به خفیه به بوی سرگینDer Bruder des Gerbers behandelt den Gerber heimlich mit dem Geruch von Dung 17 Verse
  13. 013 بخش ۱۳ - عذر خواستن آن عاشق از گناه خویش به تلبیس و روی پوش و فهم کردن معشوق آن را نیزDer Liebhaber entschuldigt seine Sünde mit Täuschung und Verstellung, und der Geliebte versteht auch dies 14 Verse
  14. 014 بخش ۱۴ - رد کردن معشوقه عذر عاشق را و تلبیس او را در روی او مالیدنDie Geliebte weist die Entschuldigung des Liebhabers und seine Täuschung zurück, indem sie sie ihm ins Gesicht wirft 33 Verse
  15. 015 بخش ۱۵ - گفتن آن جهود علی را کرم الله وجهه کی اگر اعتماد داری بر حافظی حق از سر این کوشک خود را در انداز و جواب گفتن امیرالمؤمنین او راWie ein Jude zu Ali (möge Gott sein Antlitz ehren) sagte: 'Wenn du Vertrauen in Gottes Schutz hast, stürze dich von diesem Palast', und wie der Befehlshaber der Gläubigen ihm antwortete 35 Verse
  16. 016 بخش ۱۶ - قصهٔ مسجد اقصی و خروب و عزم کردن داود علیه‌السلام پیش از سلیمان علیه‌السلام بر بنای آن مسجدDie Geschichte der Al-Aqsa-Moschee und des Johannisbrotbaums und die Absicht Davids (Friede sei mit ihm), vor Solomon (Friede sei mit ihm) diese Moschee zu bauen 18 Verse
  17. 017 بخش ۱۷ - شرح انما المؤمنون اخوة والعلماء کنفس واحدة خاصه اتحاد داود و سلیمان و سایر انبیا علیهم‌السلام کی اگر یکی ازیشان را منکر شوی ایمان به هیچ نبی درست نباشد و این علامت اتحادست کی یک خانه از هزاران خانه ویران کنی آن همه ویران شود و یک دیوار قایم نماند کی لانفرق بین احد منهم و العاقل یکفیه الاشارة این خود از اشارت گذشتErklärung von 'Die Gläubigen sind wahrlich Brüder' und 'Die Gelehrten sind wie eine Seele', besonders die Einheit von David und Solomon und allen anderen Propheten (Friede sei mit ihnen), dass wenn man einen von ihnen leugnet, der Glaube an keinen Propheten gültig ist, und dies ist ein Zeichen der Einheit, dass wenn man ein Haus von tausend Häusern zerstört, alle zerstört werden und keine Mauer stehen bleibt, denn 'Wir machen keinen Unterschied zwischen einem von ihnen', und für den Verständigen genügt ein Hinweis, dies ging bereits über einen Hinweis hinaus 61 Verse
  18. 018 بخش ۱۸ - بقیهٔ قصهٔ بنای مسجد اقصیDer Rest der Geschichte vom Bau der Al-Aqsa-Moschee 20 Verse
  19. 019 بخش ۱۹ - قصهٔ آغاز خلافت عثمان رضی الله عنه و خطبهٔ وی در بیان آنک ناصح فعال به فعل به از ناصح قوال به قولDie Geschichte vom Beginn des Kalifats von Uthman (möge Gott mit ihm zufrieden sein) und seiner Predigt, in der er erklärte, dass ein aktiver Ratgeber durch Taten besser ist als ein redender Ratgeber durch Worte 34 Verse
  20. 020 بخش ۲۰ - در بیان آنک حکما گویند آدمی عالم صغریست و حکمای اللهی گویند آدمی عالم کبریست زیرا آن علم حکما بر صورت آدمی مقصور بود و علم این حکما در حقیقت حقیقت آدمی موصول بودDarin, dass Philosophen sagen, der Mensch sei ein Mikrokosmos, und Gottes Philosophen sagen, der Mensch sei ein Makrokosmos, denn das Wissen jener Philosophen war auf die Form des Menschen beschränkt, und das Wissen dieser Philosophen war mit der Essenz der menschlichen Natur verbunden 17 Verse
  21. 021 بخش ۲۱ - تفسیر این حدیث کی مثل امتی کمثل سفینة نوح من تمسک بها نجا و من تخلف عنها غرقInterpretation dieses Hadiths: 'Das Gleichnis meiner Umma ist wie das Schiff Noahs: Wer sich daran festhält, ist gerettet, und wer zurückbleibt, ertrinkt' 25 Verse
  22. 022 بخش ۲۲ - قصهٔ هدیه فرستادن بلقیس از شهر سبا سوی سلیمان علیه‌السلامDie Geschichte, wie Bilqīs Geschenke aus der Stadt Saba zu Solomon (Friede sei mit ihm) sandte 35 Verse
  23. 023 بخش ۲۳ - کرامات و نور شیخ عبدالله مغربی قدس الله سرهDie Wundertaten und das Licht von Scheich Abdullah Maghribī (möge Gott sein Geheimnis heiligen) 16 Verse
  24. 024 بخش ۲۴ - بازگردانیدن سلیمان علیه‌السلام رسولان بلقیس را به آن هدیه‌ها کی آورده بودند سوی بلقیس و دعوت کردن بلقیس را به ایمان و ترک آفتاب‌پرستیSolomon (Friede sei mit ihm) schickt die Boten von Bilqīs mit den Geschenken, die sie gebracht hatten, zu Bilqīs zurück und lädt Bilqīs zum Glauben und zur Aufgabe der Sonnenverehrung ein 11 Verse
  25. 025 بخش ۲۵ - قصهٔ عطاری کی سنگ ترازوی او گل سرشوی بود و دزدیدن مشتری گل خوار از آن گل هنگام سنجیدن شکر دزدیده و پنهانDie Geschichte eines Parfümeurs, dessen Waagestein ein Waschlehm war, und wie ein essender Kunde heimlich und versteckt einen Teil dieses Lehms stahl, während er Zucker abwog 28 Verse
  26. 026 بخش ۲۶ - دلداری کردن و نواختن سلیمان علیه‌السلام مر آن رسولان را و دفع وحشت و آزار از دل ایشان و عذر قبول ناکردن هدیه شرح کردن با ایشانSolomon (Friede sei mit ihm) tröstet und empfängt die Boten und vertreibt Furcht und Leid aus ihren Herzen und erklärt ihnen, warum er die Geschenke nicht annimmt 25 Verse
  27. 027 بخش ۲۷ - دیدن درویش جماعت مشایخ را در خواب و درخواست کردن روزی حلال بی‌مشغول شدن به کسب و از عبادت ماندن و ارشاد ایشان او را و میوه‌های تلخ و ترش کوهی بر وی شیرین شدن به داد آن مشایخDer Derwisch sieht eine Gruppe von Scheichs im Traum und bittet um rechtmäßigen Lebensunterhalt, ohne sich mit Erwerb und der Unterlassung der Anbetung zu beschäftigen; und ihre Führung für ihn, und wie wilde bittere und saure Früchte ihm durch die Gabe dieser Scheichs süß werden 11 Verse
  28. 028 بخش ۲۸ - نیت کردن او کی این زر بدهم بدان هیزم‌کش چون من روزی یافتم به کرامات مشایخ و رنجیدن آن هیزم‌کش از ضمیر و نیت اوEr beabsichtigt, dieses Gold dem Holzfäller zu geben, da er selbst durch die Wundertaten der Scheichs seinen Lebensunterhalt gefunden hat, und wie der Holzfäller über seine Absicht und seinen Vorsatz verärgert wird 29 Verse
  29. 029 بخش ۲۹ - تحریض سلیمان علیه‌السلام مر رسولان را بر تعجیل به هجرت بلقیس بهر ایمانSolomon (Friede sei mit ihm) drängt die Boten, die Auswanderung von Bilqīs für den Glauben zu beschleunigen 8 Verse
  30. 030 بخش ۳۰ - سبب هجرت ابراهیم ادهم قدس الله سره و ترک ملک خراسانDer Grund für die Hedschra von Ibrahim Adham (möge Gott sein Geheimnis heiligen) und das Aufgeben des Königreichs Khorasan 19 Verse
  31. 031 بخش ۳۱ - حکایت آن مرد تشنه کی از سر جوز بن جوز می‌ریخت در جوی آب کی در گو بود و به آب نمی‌رسید تا به افتادن جوز بانگ آب# بشنود و او را چو سماع خوش بانگ آب اندر طرب می‌آوردDie Geschichte des durstigen Mannes, der Nüsse von einem Nussbaum in einen Bach fallen ließ, der sich in einem Loch befand, und das Wasser nicht erreichen konnte, bis er durch das Fallen der Nüsse das Geräusch des Wassers hörte und dieses Geräusch des Wassers ihn wie eine schöne Musik in Ekstase versetzte 36 Verse
  32. 032 بخش ۳۲ - تهدید فرستادن سلیمان علیه‌السلام پیش بلقیس کی اصرار میندیش بر شرک و تاخیر مکنSolomon (Friede sei mit ihm) sendet eine Drohung an Bilqīs: 'Beharre nicht auf dem Schirk und zögere nicht' 31 Verse
  33. 033 بخش ۳۳ - پیدا کردن سلیمان علیه‌السلام کی مرا خالصا لامر الله جهدست در ایمان تو یک ذره غرضی نیست مرا نه در نفس تو و حسن تو و نه در ملک تو خود بینی چون چشم جان باز شود به نوراللهSolomon (Friede sei mit ihm) erklärt: 'Ich strebe in deinem Glauben rein um Gottes willen, ich habe kein eigenennutziges Interesse an dir selbst, deiner Schönheit oder deinem Königreich.' Man sieht selbst, wenn das Auge der Seele durch das Licht Gottes geöffnet wird 17 Verse
  34. 034 بخش ۳۴ - باقی قصهٔ ابراهیم ادهم قدس‌الله سرهDer Rest der Geschichte von Ibrahim Adham (möge Gott sein Geheimnis heiligen) 16 Verse
  35. 035 بخش ۳۵ - بقیهٔ قصهٔ اهل سبا و نصیحت و ارشاد سلیمان علیه‌السلام آل بلقیس را هر یکی را اندر خور خود و مشکلات دین و دل او و صید کردن هر جنس مرغ ضمیری به صفیر آن جنس مرغ و طعمهٔ اوDer Rest der Geschichte der Bewohner von Saba und die Ermahnung und Führung Salomons (Friede sei mit ihm) an die Familie Bilqīs, jeden nach seinem Rang und seinen religiösen und seelischen Problemen, und wie er jede Art von verborgenem Vogel mit dem Ruf und Köder dieser Art von Vogel fängt 14 Verse
  36. 036 بخش ۳۶ - آزاد شدن بلقیس از ملک و مست شدن او از شوق ایمان و التفات همت او از همهٔ ملک منقطع شدن وقت هجرت الا از تختBilqīs wird von ihrem Königreich befreit und ist trunken vor Sehnsucht nach dem Glauben, und ihre Aufmerksamkeit löst sich von allem Besitz während der Auswanderung, außer vom Thron 44 Verse
  37. 037 بخش ۳۷ - چاره کردن سلیمان علیه‌السلام در احضار تخت بلقیس از سباSolomon (Friede sei mit ihm) findet eine Lösung, um Bilqīs' Thron aus Saba herbeizuschaffen 12 Verse
  38. 038 بخش ۳۸ - قصهٔ یاری خواستن حلیمه از بتان چون عقیب فطام مصطفی را علیه‌السلام گم کرد و لرزیدن و سجدهٔ بتان و گواهی دادن ایشان بر عظمت کار مصطفی صلی‌الله علیه و سلمDie Geschichte, wie Halima die Götzen um Hilfe bat, als sie Mustafa (Friede sei mit ihm) nach dem Abstillen verlor, und das Zittern und Niederwerfen der Götzen und ihr Zeugnis für die Größe Mustafas (Gottes Segen und Heil sei mit ihm) 21 Verse
  39. 039 بخش ۳۹ - حکایت آن پیر عرب کی دلالت کرد حلیمه را به استعانت به بتانDie Geschichte eines alten Arabers, der Halima dazu anleitete, bei den Götzen Hilfe zu suchen 47 Verse
  40. 040 بخش ۴۰ - خبر یافتن جد مصطفی عبدالمطلب از گم کردن حلیمه محمد را علیه‌السلام و طالب شدن او گرد شهر و نالیدن او بر در کعبه و از حق درخواستن و یافتن او محمد را علیه‌السلامWie der Großvater Mustafas, Abd al-Muttalib, davon erfuhr, dass Halima Muhammad (Friede sei mit ihm) verloren hatte, und er in der Stadt nach ihm suchte und an der Tür der Kaaba klagte und Gott darum bat und Muhammad (Friede sei mit ihm) fand 50 Verse
  41. 041 بخش ۴۱ - نشان خواستن عبدالمطلب از موضع محمد علیه‌السلام کی کجاش یابم و جواب آمدن از اندرون کعبه و نشان یافتنAbd al-Muttalib fragt nach dem Ort Muhammads (Friede sei mit ihm): 'Wo finde ich ihn?', und die Antwort kommt aus dem Inneren der Kaaba, und er findet die Spur 8 Verse
  42. 042 بخش ۴۲ - بقیهٔ قصهٔ دعوت رحمت بلقیس راDer Rest der Geschichte von der Gnadenbotschaft an Bilqīs 4 Verse
  43. 043 بخش ۴۳ - مثل قانع شدن آدمی به دنیا و حرص او در طلب دنیا و غفلت او از دولت روحانیان کی ابنای جنس وی‌اند و نعره‌زنان کی یا لَیْتَ قَوْمي یَعْلَمونَDas Gleichnis von der Genügsamkeit des Menschen mit der Welt und seiner Gier nach der Welt und seiner Unachtsamkeit gegenüber dem Glück der Spirituellen, die seine Artgenossen sind und rufen: 'O wenn doch mein Volk wüsste!' 68 Verse
  44. 044 بخش ۴۴ - بقیهٔ عمارت کردن سلیمان علیه‌السلام مسجد اقصی را به تعلیم و وحی خدا جهت حکمتهایی کی او داند و معاونت ملایکه و دیو و پری و آدمی آشکاراDer Rest des Baus der Al-Aqsa-Moschee durch Solomon (Friede sei mit ihm) nach Gottes Lehre und Offenbarung, aufgrund von Weisheiten, die Er kennt, und mit offenkundiger Unterstützung von Engeln, Dschinn, Feen und Menschen 43 Verse
  45. 045 بخش ۴۵ - قصهٔ شاعر و صله دادن شاه و مضاعف کردن آن وزیر بوالحسن نامDie Geschichte des Dichters und die Gabe des Königs und deren Verdoppelung durch den Minister namens Abul Hasan 10 Verse
  46. 046 بخش ۴۶ - باز آمدن آن شاعر بعد چند سال به امید همان صله و هزار دینار فرمودن بر قاعدهٔ خویش و گفتن وزیر نو هم حسن نام شاه را کی این سخت بسیارست و ما را خرجهاست و خزینه خالیست و من او را بده یک آن خشنود کنمDer Dichter kehrt nach einigen Jahren in der Hoffnung auf dieselbe Gabe zurück, und der König befiehlt tausend Dinar nach seiner Gewohnheit, und der neue Minister, ebenfalls Hasan genannt, sagt zum König: 'Das ist zu viel, und wir haben Ausgaben, und die Schatzkammer ist leer, und ich werde ihn mit einem Zehntel davon zufriedenstellen' 74 Verse
  47. 047 بخش ۴۷ - مانستن بدرایی این وزیر دون در افساد مروت شاه به وزیر فرعون یعنی هامان در افساد قابلیت فرعونDie Ähnlichkeit dieses niederen Ministers in der Zerstörung der Großzügigkeit des Königs mit dem Minister des Pharaos, d.h. Hāmān, in der Zerstörung der Fähigkeit des Pharaos 23 Verse
  48. 048 بخش ۴۸ - نشستن دیو بر مقام سلیمان علیه‌السلام و تشبه کردن او به کارهای سلیمان علیه‌السلام و فرق ظاهر میان هر دو سلیمان و دیو خویشتن را سلیمان بن داود نام کردنEin Dschinn sitzt auf dem Thron Salomons (Friede sei mit ihm) und ahmt Salomons Taten nach (Friede sei mit ihm), und der klare Unterschied zwischen den beiden: Salomon und der Dschinn, der sich selbst Salomon ibn David nennt 24 Verse
  49. 049 بخش ۴۹ - درآمدن سلیمان علیه‌السلام هر روز در مسجد اقصی بعد از تمام شدن جهت عبادت و ارشاد عابدان و معتکفان و رستن عقاقیر در مسجدSalomon (Friede sei mit ihm) betritt jeden Tag nach Fertigstellung der Al-Aqsa-Moschee die Moschee zur Anbetung und zur Führung der Anbetenden und der sich Zurückziehenden, und wie Kräuter in der Moschee wachsen 14 Verse
  50. 050 بخش ۵۰ - آموختن پیشه گورکنی قابیل از زاغ پیش از آنک در عالم علم گورکنی و گور بودKain lernt das Totengräberhandwerk von einer Krähe, bevor es in der Welt das Wissen um das Totengräberhandwerk und die Gräber gab 57 Verse
  51. 051 بخش ۵۱ - قصهٔ صوفی کی در میان گلستان سر به زانو مراقب بود یارانش گفتند سر برآور تفرج کن بر گلستان و ریاحین و مرغان و آثار رحمةالله تعالیDie Geschichte des Sufis, der in einem Rosengarten mit gesenktem Kopf meditierte; seine Gefährten sagten zu ihm: 'Heb den Kopf, erfreue dich am Rosengarten und den duftenden Kräutern und Vögeln und den Zeichen der Barmherzigkeit Gottes des Allmächtigen' 15 Verse
  52. 052 بخش ۵۲ - قصهٔ رستن خروب در گوشهٔ مسجد اقصی و غمگین شدن سلیمان علیه‌السلام از آن چون به سخن آمد با او و خاصیت و نام خود بگفتDie Geschichte vom Wachsen des Johannisbrotbaums in einer Ecke der Al-Aqsa-Moschee und die Traurigkeit Salomons (Friede sei mit ihm) darüber, als er mit ihm sprach und seine Eigenschaft und seinen Namen verriet 62 Verse
  53. 053 بخش ۵۳ - بیان آنک حصول علم و مال و جاه بدگوهران را فضیحت اوست و چون شمشیریست کی افتادست به دست راه‌زنErklärung, dass das Erlangen von Wissen, Reichtum und Ansehen für die Schlechtgesinnten eine Bloßstellung für sie ist und wie ein Schwert, das in die Hände eines Räubers gefallen ist 17 Verse
  54. 054 بخش ۵۴ - تفسیر یا ایها المزملInterpretation von 'O du Eingehüllter' 37 Verse
  55. 055 بخش ۵۵ - در بیان آنک ترک الجواب جواب مقرر این سخن کی جواب الاحمق سکوت شرح این هر دو درین قصه است کی گفته می‌آیدIn der Erklärung, dass das Unterlassen der Antwort eine feste Antwort ist, nämlich: 'Die Antwort auf den Narren ist Schweigen'. Die Erklärung beider findet sich in der folgenden Geschichte 7 Verse
  56. 056 بخش ۵۶ - در تفسیر این حدیث مصطفی علیه‌السلام کی ان الله تعالی خلق الملائکة و رکب فیهم العقل و خلق البهائم و رکب فیها الشهوة و خلق بنی آدم و رکب فیهم العقل و الشهوة فمن غلب عقله شهوته فهو اعلی من الملائکة و من غلب شهوته عقله فهو ادنی من البهائمIn der Interpretation dieses Hadiths des Propheten Mustafa (Friede sei mit ihm), dass Gott der Allmächtige die Engel erschuf und ihnen den Verstand einpflanzte, und die Tiere erschuf und ihnen die Begierde einpflanzte, und die Kinder Adams erschuf und ihnen Verstand und Begierde einpflanzte. Wer seinen Verstand seine Begierde überwinden lässt, ist höher als die Engel, und wer seine Begierde seinen Verstand überwinden lässt, ist niedriger als die Tiere 30 Verse
  57. 057 بخش ۵۷ - در تفسیر این آیت کی و اما الذین فی قلوبهم مرض فزادتهم رجسا و قوله یضل به کثیرا و یهدی به کثیراIn der Interpretation dieses Verses: 'Was aber diejenigen angeht, in deren Herzen Krankheit ist, so mehrt es sie an Unreinheit' und seines Ausspruchs: 'Er irreführt damit viele und leitet damit viele recht' 6 Verse
  58. 058 بخش ۵۸ - چالیش عقل با نفس هم چون تنازع مجنون با ناقه میل مجنون سوی حره میل ناقه واپس سوی کره چنانک گفت مجنون هوا ناقتی خلفی و قدامی الهوی و انی و ایاها لمختلفانDer Kampf des Verstandes mit der Seele ist wie der Streit von Madschnun mit seiner Kamelin; Madschnuns Neigung geht zur Geliebten, die Kamelin zieht zurück zu ihrem Fohlen, wie Madschnun sagte: 'Der Wunsch meiner Kamelin ist hinter mir, und mein Wunsch ist vor mir, und ich und sie sind unterschiedlich' 29 Verse
  59. 059 بخش ۵۹ - نوشتن آن غلام قصهٔ شکایت نقصان اجری سوی پادشاهDer Sklave schreibt die Geschichte seiner Beschwerde über den Gehaltsabzug an den König 16 Verse
  60. 060 بخش ۶۰ - حکایت آن فقیه با دستار بزرگ و آنک بربود دستارش و بانگ می‌زد کی باز کن ببین کی چه می‌بری آنگه ببرDie Geschichte des Gelehrten mit dem großen Turban und desjenigen, der seinen Turban raubte und rief: 'Öffne ihn und sieh, was du wegnimmst, dann nimm es weg!' 14 Verse
  61. 061 بخش ۶۱ - نصیحت دنیا اهل دنیا را به زبان حال و بی‌وفایی خود را نمودن به وفا طمع دارندگان ازوDie Welt rät den Weltmenschen durch ihren Zustand und zeigt ihre Untreue denen, die von ihr Treue erwarten 49 Verse
  62. 062 بخش ۶۲ - بیان آنک عارف را غذاییست از نور حق کی ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع یصل طعام‌اللهErklärung, dass der Gnostiker Nahrung aus dem Licht Gottes hat, denn 'Ich verbringe die Nacht bei meinem Herrn, der mich speist und tränkt', und seine Aussage 'Der Hunger ist Gottes Speise, Er belebt damit die Körper der Wahrhaftigen', d.h. im Hunger erreicht man Gottes Speise 29 Verse
  63. 063 بخش ۶۳ - تفسیر اوجس فی نفسه خیفة موسی قلنا لا تخف انک انت الاعلیInterpretation von 'Er empfand in sich selbst Furcht, Moses. Wir sagten: Fürchte dich nicht! Du bist der Höchste' 25 Verse
  64. 064 بخش ۶۴ - زجر مدعی از دعوی و امر کردن او را به متابعتDen Anspruchsteller von seiner Behauptung abhalten und ihm befehlen, zu folgen 22 Verse
  65. 065 بخش ۶۵ - بقیهٔ نوشتن آن غلام رقعه به طلب اجریDer Sklave schreibt weiterhin einen Zettel, um seinen Lohn zu fordern 22 Verse
  66. 066 بخش ۶۶ - حکایت آن مداح کی از جهت ناموس شکر ممدوح می‌کرد و بوی اندوه و غم اندرون او و خلاقت دلق ظاهر او می‌نمود کی آن شکرها لافست و دروغDie Geschichte des Lobredners, der aus Anstand seinen Gönner lobte, aber der Geruch von Kummer und Trauer in ihm und der Verfall seines äußeren Gewandes zeigten, dass die Lobe Prahlerei und Lügen waren 55 Verse
  67. 067 بخش ۶۷ - دریافتن طبیبان الهی امراض دین و دل را در سیمای مرید و بیگانه و لحن گفتار او و رنگ چشم او و بی این همه نیز از راه دل کی انهم جواسیس القلوب فجالسوهم بالصدقDie göttlichen Ärzte erkennen Krankheiten der Religion und der Seele im Antlitz des Schülers und des Fremden, im Ton seiner Sprache und in der Farbe seiner Augen, und auch ohne all das durch das Herz, denn 'wahrlich, sie sind die Spione der Herzen, so verkehrt mit ihnen in Aufrichtigkeit' 8 Verse
  68. 068 بخش ۶۸ - مژده دادن ابویزید از زادن ابوالحسن خرقانی قدس الله روحهما پیش از سالها و نشان صورت او سیرت او یک به یک و نوشتن تاریخ‌نویسان آن در جهت رصدAbu Yazid kündigt die Geburt von Abul Hasan Kharaqani (möge Gott ihre Seelen heiligen) Jahre im Voraus an und beschreibt seine Gestalt und seinen Charakter eins zu eins, und wie Historiker dies zur Beobachtung niederschrieben 32 Verse
  69. 069 بخش ۶۹ - قول رسول صلی الله علیه و سلم انی لاجد نفس الرحمن من قبل الیمنDie Aussage des Gesandten (Gottes Segen und Heil sei mit ihm): 'Wahrlich, ich spüre den Atem des Barmherzigen aus Richtung Jemen' 22 Verse
  70. 070 بخش ۷۰ - نقصان اجرای جان و دل صوفی از طعام اللهDer Verlust des Lohns der Seele und des Herzens des Sufis durch Gottes Speise 35 Verse
  71. 071 بخش ۷۱ - آشفتن آن غلام از نارسیدن جواب رقعه از قبل پادشاهDer Sklave wird unruhig, weil keine Antwort auf seinen Zettel vom König kommt 6 Verse
  72. 072 بخش ۷۲ - کژ وزیدن باد بر سلیمان علیه‌السلام به سبب زلت اوDer Wind bläst schief auf Salomon (Friede sei mit ihm) wegen seines Fehlers 28 Verse
  73. 073 بخش ۷۳ - شنیدن شیخ ابوالحسن رضی الله عنه خبر دادن ابویزید را و بود او و احوال اوScheich Abul Hasan (möge Gott mit ihm zufrieden sein) hört die Nachricht, die Abu Yazid über ihn und seine Zustände gegeben hat 10 Verse
  74. 074 بخش ۷۴ - رقعهٔ دیگر نوشتن آن غلام پیش شاه چون جواب آن رقعهٔ اوّل نیافتDer Sklave schreibt einen weiteren Zettel an den König, da er keine Antwort auf seinen ersten Zettel erhalten hat 34 Verse
  75. 075 بخش ۷۵ - قصهٔ آنک کسی به کسی مشورت می‌کرد گفتش مشورت با دیگری کن کی من عدوی تومDie Geschichte, wie jemand einen anderen um Rat fragte, und dieser sagte: 'Berate dich mit jemand anderem, denn ich bin dein Feind' 23 Verse
  76. 076 بخش ۷۶ - امیر کردن رسول علیه‌السلام جوان هذیلی را بر سریه‌ای کی در آن پیران و جنگ آزمودگان بودندDer Prophet (Friede sei mit ihm) ernennt einen jungen Mann vom Stamm Hudhail zum Befehlshaber einer militärischen Expedition, der auch alte und kampferfahrene Männer angehören 38 Verse
  77. 077 بخش ۷۷ - اعتراض کردن معترضی بر رسول علیه‌السلام بر امیر کردن آن هذیلیEin Widersprecher erhebt Einspruch gegen den Propheten (Friede sei mit ihm) wegen der Ernennung des Hudhailiten zum Befehlshaber 51 Verse
  78. 078 بخش ۷۸ - جواب گفتن مصطفی علیه‌السلام اعتراض کننده راMustafa (Friede sei mit ihm) antwortet dem Widersprechenden 21 Verse
  79. 079 بخش ۷۹ - قصهٔ «سُبْحانی، ما اَعْظَمَ شَأْنی» گفتن ابویزید قدّس الله سرّه و اعتراض مریدان و جواب این مر ایشان را نه به طریق گفت زبان بلک از راه عیانDie Geschichte, wie Abu Yazid (möge Gott sein Geheimnis heiligen) 'Subḥānī, mā aʿẓama shaʾnī' (Preis sei mir, wie groß ist meine Würde) sagte und der Einspruch der Schüler und seine Antwort darauf nicht durch Worte, sondern durch Augenschein 52 Verse
  80. 080 بخش ۸۰ - بیان سبب فصاحت و بسیارگویی آن فضول به خدمت رسول علیه‌السلامErklärung des Grundes für die Beredsamkeit und Geschwätzigkeit des Aufdringlichen im Dienst des Propheten (Friede sei mit ihm) 5 Verse
  81. 081 بخش ۸۱ - بیان رسول علیه السلام سبب تفضیل و اختیار کردن او آن هذیلی را به امیری و سرلشکری بر پیران و کاردیدگانDie Erklärung des Propheten (Friede sei mit ihm) für seine Bevorzugung und Wahl des Hudhailiten als Befehlshaber und Heerführer über die Alten und Erfahrenen 29 Verse
  82. 082 بخش ۸۲ - علامت عاقل تمام و نیم‌عاقل و مرد تمام و نیم‌مرد و علامت شقی مغرور لاشیDas Zeichen des vollständigen und halben Verständigen, des vollständigen und halben Mannes, und das Zeichen des betrogenen, wertlosen Unglücklichen 14 Verse
  83. 083 بخش ۸۳ - قصهٔ آن آبگیر و صیادان و آن سه ماهی یکی عاقل و یکی نیم عاقل وان دگر مغرور و ابله مغفل لاشی و عاقبت هر سهDie Geschichte des Teichs, der Fischer und der drei Fische: der eine weise, der andere halbweise und der dritte betrogen und ein unachtsamer Idiot ohne Wert, und das Schicksal aller drei 11 Verse
  84. 084 بخش ۸۴ - سر خواندن وضو کننده اوراد وضو راDas Geheimnis des Rezitierens von Wudūʾ-Gebeten durch den Wudūʾ-Ausführenden 8 Verse
  85. 085 بخش ۸۵ - شخصی به وقت استنجا می‌گفت اللهم ارحنی رائحة الجنه به جای آنک اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی من المتطهرین کی ورد استنجاست و ورد استنجا را به وقت استنشاق می‌گفت عزیزی بشنید و این را طاقت نداشتEine Person sagte während der Reinigung: 'Oh Allah, gib mir den Duft des Paradieses', anstatt 'Oh Allah, mache mich zu den Reumütigen und mache mich zu den Reinen', was der richtige Vers für die Reinigung ist, und sie sagte den Vers für die Reinigung während des Einatmens. Ein Freund hörte dies und konnte es nicht ertragen 24 Verse
  86. 086 بخش ۸۶ - قصهٔ آن مرغ گرفته کی وصیت کرد کی بر گذشته پشیمانی مخور تدارک وقت اندیش و روزگار مبر در پشیمانیDie Geschichte des gefangenen Vogels, der riet, nicht über Vergangenes zu klagen, sondern an die Gegenwart zu denken und die Zeit nicht mit Reue zu vergeuden. 21 Verse
  87. 087 بخش ۸۷ - چاره اندیشیدن آن ماهی نیم‌عاقل و خود را مرده کردنWie der halbkluge Fisch einen Ausweg fand und sich tot stellte. 21 Verse
  88. 088 بخش ۸۸ - بیان آنک عهد کردن احمق وقت گرفتاری و ندم هیچ وفایی ندارد کی لو ردوالعادوا لما نهوا عنه و انهم لکاذبون صبح کاذب وفا نداردDie Erklärung, dass das Versprechen eines Narren in Bedrängnis und Reue keine Erfüllung findet, denn „wenn sie zurückgeschickt würden, würden sie zu dem zurückkehren, was ihnen verboten war, und sie sind wahrlich Lügner“ – eine falsche Morgendämmerung findet keine Erfüllung. 14 Verse
  89. 089 بخش ۸۹ - در بیان آنک وهم قلب عقلست و ستیزهٔ اوست بدو ماند و او نیست و قصهٔ مجاوبات موسی علیه‌السلام کی صاحب عقل بود با فرعون کی صاحب وهم بودÜber die Erkenntnis, dass Illusion das Herz des Verstandes ist und sein Widerspruch; sie gleicht ihm, ist es aber nicht; und die Geschichte des Dialogs zwischen Moses (Friede sei mit ihm), der den Verstand besaß, und Pharao, der die Illusion besaß. 40 Verse
  90. 090 بخش ۹۰ - بیان آنک عمارت در ویرانیست و جمعیت در پراکندگیست و درستی در شکستگیست و مراد در بی‌مرادیست و وجود در عدم است و عَلی هَذا بَقیَّةُ الأَضْدادِ وَ الأَزْواجِDie Erklärung, dass Aufbau in Zerstörung liegt, Einheit in Zerstreuung, Ganzheit in Zerbrochenheit, Erfüllung in Unerfülltheit, Existenz in Nichtexistenz, und so fort mit allen Gegensätzen und Paaren. 43 Verse
  91. 091 بخش ۹۱ - بیان آنک هر حس مدرکی را از آدمی نیز مدرکاتی دیگرست کی از مدرکات آن حس دگر بی‌خبرست چنانک هر پیشه‌ور استاد اعجمی کار آن استاد دگر پیشه‌ورست و بی‌خبری او از آنک وظیفهٔ او نیست دلیل نکند کی آن مدرکات نیست اگرچه به حکم حال منکر بود آن را اما از منکری او اینجا جز بی‌خبری نمی‌خواهیم درین مقامDie Erklärung, dass jedes wahrnehmende menschliche Sinnesorgan auch andere Wahrnehmungen hat, die den Wahrnehmungen des anderen Sinnesorgans unbekannt sind, so wie für jeden Meisterhandwerker die Arbeit des anderen Meisters fremd ist, und seine Unkenntnis dessen, was nicht seine Aufgabe ist, beweist nicht, dass diese Wahrnehmungen nicht existieren, auch wenn er sie in der gegebenen Situation leugnet; aber hier wollen wir mit seiner Leugnung nichts anderes als seine Unkenntnis ausdrücken. 57 Verse
  92. 092 بخش ۹۲ - حمله بردن این جهانیان بر آن جهانیان و تاختن بردن تا سینور ذر و نسل کی سر حد غیب است و غفلت ایشان از کمین کی چون غازی به غزا نرود کافر تاختن آوردDer Angriff der Menschen dieser Welt auf die Menschen jener Welt und das Vordringen bis zum Sinur Darr u Nasl, der Grenze des Unsichtbaren, und ihre Unachtsamkeit gegenüber dem Hinterhalt, denn wenn der Krieger nicht zum Kampf zieht, greift der Ungläubige an. 28 Verse
  93. 093 بخش ۹۳ - بیان آنک تن خاکی آدمی هم‌چون آهن نیکو جوهر قابل آینه شدن است تا درو هم در دنیا بهشت و دوزخ و قیامت و غیر آن معاینه بنماید نه بر طریق خیالDie Erklärung, dass der irdische Leib des Menschen wie gutes, formbares Eisen ist, das zu einem Spiegel werden kann, um darin schon in dieser Welt Paradies und Hölle, Auferstehung und anderes sichtbar zu machen, nicht durch Einbildung. 18 Verse
  94. 094 بخش ۹۴ - باز گفتن موسی علیه‌السلام اسرار فرعون را و واقعات او را ظهر الغیب تا به خبیری حق ایمان آورد یا گمان بردMoses (Friede sei mit ihm) enthüllt die Geheimnisse Pharaos und seine Schicksale aus dem Verborgenen, damit er an die Allwissenheit Gottes glaubt oder sie vermutet. 16 Verse
  95. 095 بخش ۹۵ - بیان آنک در توبه بازستDie Erklärung, dass die Tür zur Reue offensteht. 6 Verse
  96. 096 بخش ۹۶ - گفتن موسی علیه‌السلام فرعون را کی از من یک پند قبول کن و چهار فضیلت عوض بستانMoses (Friede sei mit ihm) sagt zu Pharao: „Nimm einen Rat von mir an und erhalte vier Tugenden im Austausch.“ 19 Verse
  97. 097 بخش ۹۷ - شرح کردن موسی علیه‌السلام آن چهار فضیلت را جهت پای مزد ایمان فرعونMoses (Friede sei mit ihm) erläutert die vier Tugenden als Lohn für Pharaos Glauben. 12 Verse
  98. 098 بخش ۹۸ - تفسیر کُنْتُ کَنْزاً مَخْفیّاً فَأَحْبَبْتُ اَنْ اُعْرَفَErklärung des Ausspruchs: „Ich war ein verborgener Schatz und liebte es, erkannt zu werden.“ 22 Verse
  99. 099 بخش ۹۹ - غره شدن آدمی به ذکاوت و تصویرات طبع خویشتن و طلب ناکردن علم غیب کی علم انبیاستDie Verblendung des Menschen durch seine eigene Klugheit und die Einbildungen seiner Natur und sein Versäumnis, das Wissen des Verborgenen zu suchen, das das Wissen der Propheten ist. 15 Verse
  100. 100 بخش ۱۰۰ - بیان این خبر کی کلموا الناس علی قدر عقولهم لا علی قدر عقولکم حتی لا یکذبوا الله و رسولهErklärung dieses Hadith: „Sprich zu den Menschen nach Maßgabe ihres Verstandes, nicht nach Maßgabe eures Verstandes, damit sie Gott und seinen Gesandten nicht der Lüge bezichtigen.“ 8 Verse
  101. 101 بخش ۱۰۱ - قوله علیه السلام من بشرنی بخروج صفر بشرته بالجنةSein (der Prophet) Ausspruch: „Wer mir die Nachricht vom Ende des Safar bringt, dem verkünde ich das Paradies.“ 12 Verse
  102. 102 بخش ۱۰۲ - مشورت کردن فرعون با ایسیه در ایمان آوردن به موسی علیه‌السلامPharaos Beratung mit Asiya über den Glauben an Moses (Friede sei mit ihm). 31 Verse
  103. 103 بخش ۱۰۳ - قصهٔ باز پادشاه و کمپیر زنDie Geschichte des Königs und der alten Frau. 29 Verse
  104. 104 بخش ۱۰۴ - قصهٔ آن زن کی طفل او بر سر ناودان غیژید و خطر افتادن بود و از علی کرم‌الله وجهه چاره جستDie Geschichte der Frau, deren Kind auf dem Dachrand balancierte und zu fallen drohte, und die Ali (Gott möge sein Antlitz ehren) um Hilfe bat. 65 Verse
  105. 105 بخش ۱۰۵ - مشورت کردن فرعون با وزیرش هامان در ایمان آوردن به موسی علیه‌السلامPharaos Beratung mit seinem Wesir Haman über den Glauben an Moses (Friede sei mit ihm). 14 Verse
  106. 106 بخش ۱۰۶ - تزییف سخن هامان علیه اللعنةHamans Worte, auf ihm sei der Fluch, als falsch entlarvt. 37 Verse
  107. 107 بخش ۱۰۷ - نومید شدن موسی علیه‌السلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعونMoses (Friede sei mit ihm) verzweifelt am Glauben Pharaos, da Hamans Worte das Herz Pharaos beeinflusst haben. 5 Verse
  108. 108 بخش ۱۰۸ - منازعت امیران عرب با مصطفی علیه‌السلام کی ملک را مقاسمت کن با ما تا نزاعی نباشد و جواب فرمودن مصطفی علیه‌السلام کی من مامورم درین امارت و بحث ایشان از طرفینDie Auseinandersetzung der arabischen Fürsten mit Mustafa (Friede sei mit ihm): „Teile das Königreich mit uns, damit es keinen Streit gibt“, und Mustafas Antwort: „Ich bin in dieser Herrschaft beauftragt“, und ihre beiderseitige Argumentation. 32 Verse
  109. 109 بخش ۱۰۹ - در بیان آنک شناسای قدرت حق نپرسد کی بهشت و دوزخ کجاستDie Erklärung, dass der Kenner der Macht Gottes nicht fragt, wo Paradies und Hölle sind. 22 Verse
  110. 110 بخش ۱۱۰ - جواب دهری کی منکر الوهیت است و عالم را قدیم می‌گویدDie Antwort des Atheisten, der die Göttlichkeit leugnet und die Welt für ewig hält. 48 Verse
  111. 111 بخش ۱۱۱ - تفسیر این آیت کی و ما خلقنا السموات والارض و ما بینهما الا بالحق نیافریدمشان بهر همین کی شما می‌بینید بلک بهر معنی و حکمت باقیه کی شما نمی‌بینید آن راInterpretation des Verses: „Und Wir erschufen die Himmel und die Erde und was dazwischen ist nur in Wahrheit.“ Wir erschufen sie nicht nur für das, was ihr seht, sondern für eine bleibende Bedeutung und Weisheit, die ihr nicht seht. 40 Verse
  112. 112 بخش ۱۱۲ - وحی کردن حق به موسی علیه‌السلام کی ای موسی من کی خالقم تعالی ترا دوست می‌دارمGottes Offenbarung an Moses (Friede sei mit ihm): „O Moses, Ich, der Schöpfer, der Erhabene, liebe dich.“ 12 Verse
  113. 113 بخش ۱۱۳ - خشم کردن پادشاه بر ندیم و شفاعت کردن شفیع آن مغضوب علیه را و از پادشاه درخواستن و پادشاه شفاعت او قبول کردن و رنجیدن ندیم از این شفیع کی چرا شفاعت کردیDer Zorn des Königs auf seinen Vertrauten, die Fürsprache eines Fürsprechers für den Verfluchten und dessen Bitte an den König, und der König nimmt seine Fürsprache an, und der Vertraute ärgert sich über diesen Fürsprecher: „Warum hast du Fürsprache eingelegt?“ 41 Verse
  114. 114 بخش ۱۱۴ - گفتن خلیل مر جبرئیل را علیهماالسلام چون پرسیدش کی الک حاجة خلیل جوابش داد کی اما الیک فلاKhalil sprach zu Gabriel (Friede sei mit ihnen), als dieser ihn fragte: „Hast du eine Bitte?“ Khalil antwortete: „Was dich betrifft, so nicht.“ 27 Verse
  115. 115 بخش ۱۱۵ - مطالبه کردن موسی علیه‌السلام حضرت را کی خَلَقتَ خَلقاً اَهلَکتَهُم و جواب آمدنMoses (Friede sei mit ihm) forderte den Herrn auf: „Du hast Geschöpfe erschaffen, die Du vernichtest“, und die Antwort kam. 29 Verse
  116. 116 بخش ۱۱۶ - بیان آنک روح حیوانی و عقل‌ِ جزوی و وهم و خیال بر مثال دوغند و روح کی باقیست درین دوغ هم‌چون روغن پنهانستDie Erklärung, dass der tierische Geist, der partielle Verstand, die Einbildung und die Fantasie wie Buttermilch sind, und der bleibende Geist in dieser Buttermilch wie Öl verborgen ist. 21 Verse
  117. 117 بخش ۱۱۷ - مثال دیگر هم درین معنیEin weiteres Beispiel zu diesem Thema. 34 Verse
  118. 118 بخش ۱۱۸ - حکایت آن پادشاه‌زاده کی پادشاهی حقیقی به وی روی نمود یَوْمَ یَفِرُّ المَرْءُ مِنْ أَخیهِ وَ  أُمِّهِ وَ أَبیهِ نقد وقت او شد پادشاهی این خاک تودهٔ کودک طبعان کی قلعه گیری نام کنند آن کودک کی چیره آید بر سر خاک توده برآید و لاف زندگی قلعه مراست کودکان دیگر بر وی رشک برند کی التُّرابُ رَبیعُ الصِّبْیانِ آن پادشاه‌زاده چو از قید رنگها برست گفت من این خاکهای رنگین را همان خاک دون می‌گویم زر و اطلس و اکسون نمی‌گویم من ازین اکسون رستم یکسون رفتم و آتیناه الحکم صبیا ارشاد حق را مرور سالها حاجت نیست در قدرت کن فیکون هیچ کس سخن قابلیت نگویدDie Geschichte des Königssohnes, dem die wahre Königsherrschaft am Tag erschien, an dem der Mensch vor seinem Bruder, seiner Mutter und seinem Vater flieht. Die Königsherrschaft dieser staubigen Ansammlung kindischer Naturen, die sie Burgeneroberung nennen, wurde ihm zur gegenwärtigen Realität. Das Kind, das die Oberhand gewinnt, besteigt den Sandhaufen und prahlt: „Das Leben der Burg gehört mir.“ Andere Kinder beneiden ihn, denn „Erde ist der Frühling der Kinder“. Als der Königssohn von den Fesseln der Farben befreit war, sagte er: „Diese bunten Erden nenne ich nur gewöhnlichen Staub, nicht Gold, Atlas und Seide. Ich bin dieser Seide entkommen, bin beiseite gegangen.“ Und „Wir gaben ihm Weisheit als Kind.“ Gottes Führung braucht keine jahrelange Reifung; in der Macht des „Sei, und es ist“ spricht niemand von bloßer Fähigkeit. 28 Verse
  119. 119 بخش ۱۱۹ - عروس آوردن پادشاه فرزند خود را از خوف انقطاع نسلDer König brachte seinem Sohn eine Braut, aus Furcht vor dem Aussterben der Linie. 16 Verse
  120. 120 بخش ۱۲۰ - اختیار کردن پادشاه دختر درویش زاهدی را از جهت پسر و اعتراض کردن اهل حرم و ننگ داشتن ایشان از پیوندی درویشDer König wählte für seinen Sohn die Tochter eines asketischen Derwischs; die Hofdamen protestierten und schämten sich der Verbindung mit einem Derwisch. 31 Verse
  121. 121 بخش ۱۲۱ - مستجاب شدن دعای پادشاه در خلاص پسرش از جادوی کابلیDie Erhörung des Gebets des Königs zur Befreiung seines Sohnes vom Zauber der Kabulerin. 29 Verse
  122. 122 بخش ۱۲۲ - در بیان آنک شه‌زاده آدمی بچه است خلیفهٔ خداست پدرش آدم صفی خلیفهٔ حق مسجود ملایک و آن کمپیر کابلی دنیاست کی آدمی‌بچه را از پدر ببرید به سحر و انبیا و اولیا آن طبیب تدارک کنندهDie Erklärung, dass der Prinz ein Menschenkind ist, ein Stellvertreter Gottes; sein Vater Adam, der Reine, ist Gottes Stellvertreter, dem die Engel sich verbeugten. Und die alte Kabulerin ist die Welt, die das Menschenkind durch Magie vom Vater trennt, und die Propheten und Heiligen sind die heilenden Ärzte. 53 Verse
  123. 123 بخش ۱۲۳ - حکایت آن زاهد کی در سال قحط شاد و خندان بود با مفلسی و بسیاری عیان و خلق می‌مردند از گرسنگی گفتندش چه هنگام شادیست کی هنگام صد تعزیت است گفت مرا باری نیستDie Geschichte des Asketen, der in einem Hungerjahr fröhlich und lachend war, trotz seiner Armut und der vielen Notleidenden, während die Menschen vor Hunger starben. Man fragte ihn: „Was ist das für eine Zeit der Freude, wo es doch eine Zeit von hundert Trauerfällen ist?“ Er sagte: „Ich habe keine Last.“ 17 Verse
  124. 124 بخش ۱۲۴ - بیان آنک مجموع عالم صورت عقل کل است چون با عقل کل به‌کژ‌روی جفا کردی صورت عالم ترا غم فزاید اغلب احوال چنانک دل با پدر بد کردی صورت پدر غم فزاید ترا و نتوانی رویش را دیدن اگر چه پیش از آن نور دیده بوده باشد و راحت جانDie Erklärung, dass die gesamte Welt ein Abbild des universellen Verstandes ist. Wenn du dich dem universellen Verstand gegenüber ungerecht verhältst, vermehrt das Abbild der Welt deinen Kummer in den meisten Fällen, so wie wenn du deinem Vater übel mitspielst, das Bild des Vaters deinen Kummer vergrößert, und du sein Antlitz nicht mehr sehen kannst, auch wenn er zuvor das Licht deiner Augen und der Trost deiner Seele gewesen sein mag. 12 Verse
  125. 125 بخش ۱۲۵ - قصهٔ فرزندان عزیر علیه‌السلام کی از پدر احوال پدر می‌پرسیدند می‌گفت آری دیدمش می‌آید بعضی شناختندش بیهوش شدند بعضی نشناختند می‌گفتند خود مژده‌ای داد این بیهوش شدن چیستDie Geschichte der Kinder des Uzair (Friede sei mit ihm), die ihren Vater nach dem Zustand des Vaters fragten. Er sagte: „Ja, ich sah ihn kommen.“ Einige erkannten ihn und fielen in Ohnmacht, andere erkannten ihn nicht und sagten: „Er hat doch eine frohe Botschaft gebracht, was soll diese Ohnmacht?“ 29 Verse
  126. 126 بخش ۱۲۶ - تفسیر این حدیث کی ائنی لاستغفر الله فی کل یوم سبعین مرةInterpretation des Hadith: „Wahrlich, ich bitte Gott jeden Tag siebzig Mal um Vergebung.“ 11 Verse
  127. 127 بخش ۱۲۷ - بیان آنک عقل جزوی تا بگور بیش نبیند در باقی مقلد اولیا و انبیاستDie Erklärung, dass der partielle Verstand nur bis zum Grab sieht; im Übrigen ist er ein Nachahmer der Heiligen und Propheten. 37 Verse
  128. 128 بخش ۱۲۸ - بیان آنک یا ایها الذین آمنوا لا تقدموا بین یدی الله و رسوله چون نبی نیستی ز امت باش چونک سلطان نه‌ای رعیت باش پس رو خاموش باش از خود زحمتی و رایی متراشDie Erklärung: „O ihr, die ihr glaubt, eilt nicht Gott und seinem Gesandten voraus.“ Da du kein Prophet bist, sei ein Mitglied der Umma. Da du kein Sultan bist, sei ein Untertan. Sei still und schweigend, schmiede dir keine Schwierigkeiten und Meinungen aus dir selbst heraus. 29 Verse
  129. 129 بخش ۱۲۹ - قصهٔ شکایت استر با شتر کی من بسیار در رو می‌افتم در راه رفتن تو کم در روی می‌آیی این چراست و جواب گفتن شتر او راDie Geschichte der Beschwerde des Maultiers beim Kamel: „Ich stolpere oft auf dem Weg, du stolperst selten – warum ist das so?“, und die Antwort des Kamels. 30 Verse
  130. 130 بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانهDas Maultier bestätigt die Antworten des Kamels, bekennt dessen Überlegenheit und bittet es aufrichtig um Hilfe und Schutz. Das Kamel nimmt es freundlich auf, weist ihm den Weg und hilft ihm väterlich und königlich. 24 Verse
  131. 131 بخش ۱۳۱ - لابه کردن قبطی سبطی را کی یک سبو به نیت خویش از نیل پر کن و بر لب من نه تا بخورم به حق دوستی و برادری کی سبو کی شما سبطیان بهر خود پر می‌کنید از نیل آب صاف است و سبوکی ما قبطیان پر می‌کنیم خون صاف استEin Ägypter bat einen Israeliten inständig: „Fülle einen Krug mit Nilwasser nach deiner Absicht und halte ihn an meine Lippen, damit ich trinke, um der Freundschaft und Brüderlichkeit willen. Denn der Krug, den ihr Israeliten für euch selbst mit Nilwasser füllt, enthält reines Wasser, und der Krug, den wir Ägypter füllen, enthält reines Blut.“ 63 Verse
  132. 132 بخش ۱۳۲ - در خواستن قبطی دعای خیر و هدایت از سبطی و دعا کردن سبطی قبطی را به خیر و مستجاب شدن از اکرم الاکرمین و ارحم الراحمینEin Ägypter bat einen Israeliten um gute Gebete und Führung. Der Israelit betete für das Wohl des Ägypters, und das Gebet wurde vom großzügigsten der Großzügigen und barmherzigsten der Barmherzigen erhört. 50 Verse
  133. 133 بخش ۱۳۳ - حکایت آن زن پلیدکار کی شوهر را گفت کی آن خیالات از سر امرودبُن می‌نماید ترا کی چنین‌ها نماید چشم آدمی را سر آن امرودبن از سر امرود‌بن فرود آی تا آن خیال‌ها برود و اگر کسی گوید کی آنچ آن مرد می‌دید خیال نبود و جواب این مثالی‌ست نه مثل در مثال همین قدر بس بود کی اگر بر سر امرودبن نرفتی هرگز آنها ندیدی خواه خیال خواه حقیقتDie Geschichte der ruchlosen Frau, die ihrem Mann sagte: „Diese Illusionen erscheinen dir vom Birnbaum aus; so erscheinen sie dem menschlichen Auge. Steige vom Birnbaum herunter, dann werden die Illusionen verschwinden.“ Und wenn jemand sagt, was der Mann sah, sei keine Illusion gewesen – diese Geschichte ist ein Gleichnis, kein Vergleich. Im Gleichnis genügt es, dass man, wenn man nicht auf den Birnbaum gestiegen wäre, diese Dinge niemals gesehen hätte, sei es Illusion oder Realität. 31 Verse
  134. 134 بخش ۱۳۴ - باقی قصهٔ موسی علیه‌السلامFortsetzung der Geschichte des Moses (Friede sei mit ihm). 62 Verse
  135. 135 بخش ۱۳۵ - اطوار و منازل خلقت آدمی از ابتداDie Entwicklungsstadien und Aufenthaltsorte der menschlichen Schöpfung von Anfang an. 31 Verse
  136. 136 بخش ۱۳۶ - بیان آنک خلق دوزخ گرسنگانند و نالانند به حق کی روزیهای ما را فربه گردان و زود زاد به ما رسان کی ما را صبر نماندDie Erklärung, dass die Bewohner der Hölle hungrig sind und zu Gott flehen: „Mache unsere Nahrung reichlich und sende uns schnell Proviant, denn unsere Geduld ist erschöpft.“ 43 Verse
  137. 137 بخش ۱۳۷ - رفتن ذوالقرنین به کوه قاف و درخواست کردن کی ای کوه قاف از عظمت صفت حق ما را بگو و گفتن کوه قاف کی صفت عظمت او در گفت نیاید کی پیش آنها ادراکها فدا شود و لابه کردن ذوالقرنین کی از صنایعش کی در خاطر داری و بر تو گفتن آن آسان‌تر بود بگویDhul-Qarnayn ging zum Berg Qaf und bat: „O Berg Qaf, erzähle uns von der Größe der Eigenschaften Gottes.“ Der Berg Qaf sagte: „Die Beschreibung seiner Größe ist unsagbar, denn vor ihr vergehen die Wahrnehmungen.“ Dhul-Qarnayn bat inständig: „Erzähle von seinen Werken, die du in Erinnerung hast und die für dich leichter zu erzählen sind.“ 10 Verse
  138. 138 بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می‌رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می‌بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن‌تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخرهEine Ameise lief über Papier, sah die Feder schreiben und begann die Feder zu loben. Eine andere Ameise, die schärfere Augen hatte, sagte: „Lobe die Finger, denn ich sehe diese Kunst von ihnen.“ Eine dritte Ameise, die hellsichtiger war als beide, sagte: „Ich lobe den Arm, denn die Finger sind Abzweigungen der Arme.“ Bis zum Ende. 34 Verse
  139. 139 بخش ۱۳۹ - نمودن جبرئیل علیه‌ السّلام خود را به مصطفی صلی‌الله علیه و سلّم به صورت خویش و از هفتصد پر او چون یک پر ظاهر شد افق را بگرفت و آفتاب محجوب شد با همهٔ شعاعشGabriel (Friede sei mit ihm) zeigte sich Mustafa (Gottes Segen und Heil seien auf ihm) in seiner wahren Gestalt, und als einer seiner siebenhundert Flügel erschien, bedeckte er den Horizont, und die Sonne wurde mit all ihren Strahlen verdeckt. 100 Verse