بخش ۲۳ - تشبیه مغفلی کی عمر ضایع کند و وقت مرگ در آن تنگاتنگ توبه و استغفار کردن گیرد به تعزیت داشتن شیعهٔ اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازهٔ انطاکیه و رسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن کی این غریو چه تعزیه است

1. M6:777 روز عاشورا همه اهل حلب باب انطاکیه اندر تا به شب
2. M6:778 گرد آید مرد و زن جمعی عظیم ماتم آن خاندان دارد مقیم
3. M6:779 ناله و نوحه کنند اندر بکا شیعه عاشورا برای کربلا
4. M6:780 بشمرند آن ظلمها و امتحان کز یزید و شمر دید آن خاندان
5. M6:781 نعره‌هاشان می‌رود در ویل و وشت پر همی‌گردد همه صحرا و دشت
6. M6:782 یک غریبی شاعری از ره رسید روز عاشورا و آن افغان شنید
7. M6:783 شهر را بگذاشت و آن سو رای کرد قصد جست و جوی آن هیهای کرد
8. M6:784 پرس پرسان می‌شد اندر افتقاد چیست این غم بر که این ماتم فتاد
9. M6:785 این رئیس زفت باشد که بمرد این چنین مجمع نباشد کار خرد
10. M6:786 نام او و القاب او شرحم دهید که غریبم من شما اهل ده اید
11. M6:787 چیست نام و پیشه و اوصاف او تا بگویم مرثیه ز الطاف او
12. M6:788 مرثیه سازم که مرد شاعرم تا ازینجا برگ و لالنگی برم
13. M6:789 آن یکی گفتش که هی دیوانه‌ای تو نه‌ای شیعه عدوّ خانه‌ای
14. M6:790 روز عاشورا نمی‌دانی که هست ماتم جانی که از قرنی بهست
15. M6:791 پیش مؤمن کی بود این غصه خوار قدر عشق گوش عشق گوشوار
16. M6:792 پیش مؤمن ماتم آن پاک‌روح شهره‌تر باشد ز صد طوفان نوح

↓ download .txt ↓ JSON