沙姆斯集 抒情詩 451 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۴۵۱

  1. هر برگ و هر درخت رسولیست از عدم یعنی که کشت‌های مصفا مبارکست

G451:7

您的語言

每一片葉、每一棵樹,皆是來自空無的信使,意即:那純淨的耕耘乃是祝福。
自然界的萬物都是從神聖的本源(空無)發出的信號,它們的存在證明了靈性播種與耕耘的結果是豐碩且受祝福的。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

عدم空無,不存在。在蘇非哲學中,指超越現象世界的、不可見的、神聖的本源。مصفا純淨的,清澈的。

全詩 ↗

  1. 1 پنهان مشو که روی تو بر ما مبارکست·نظاره تو بر همه جان‌ها مبارکست
  2. 2 یک لحظه سایه از سر ما دورتر مکن·دانسته‌ای که سایه عنقا مبارکست
  3. 3 ای نوبهار حسن بیا کان هوای خوش·بر باغ و راغ و گلشن و صحرا مبارکست
  4. 4 ای صد هزار جان مقدس فدای او·کآید به کوی عشق که آن جا مبارکست
  5. 5 سودایییم از تو و بطال و کو به کو·ما را چنین بطالت و سودا مبارکست
  6. 6 ای بستگان تن به تماشای جان روید·کآخر رسول گفت تماشا مبارکست
  7. 7 هر برگ و هر درخت رسولیست از عدم·یعنی که کشت‌های مصفا مبارکست
  8. 8 چون برگ و چون درخت بگفتند بی‌زبان·بی گوش بشنوید که این‌ها مبارکست
  9. 9 ای جان چار عنصر عالم جمال تو·بر آب و باد و آتش و غبرا مبارکست
  10. 10 یعنی که هر چه کاری آن گم نمی‌شود·کس تخم دین نکارد الا مبارکست
  11. 11 سجده برم که خاک تو بر سر چو افسرست·پا درنهم که راه تو بر پا مبارکست
  12. 12 می‌آیدم به چشم همین لحظه نقش تو·والله خجسته آمد و حقا مبارکست
  13. 13 نقشی که رنگ بست از این خاک بی‌وفاست·نقشی که رنگ بست ز بالا مبارکست
  14. 14 بر خاکیان جمال بهاران خجسته‌ست·بر ماهیان طپیدن دریا مبارکست
  15. 15 آن آفتاب کز دل در سینه‌ها بتافت·بر عرش و فرش و گنبد خضرا مبارکست
  16. 16 دل را مجال نیست که از ذوق دم زند·جان سجده می‌کند که خدایا مبارکست
  17. 17 هر دل که با هوای تو امشب شود حریف·او را یقین بدان تو که فردا مبارکست
  18. 18 بفزا شراب خامش و ما را خموش کن·کاندر درون نهفتن اشیاء مبارکست

ganjoor: sh451 · public domain