دیوان شمس› غزل ۵۹۹› بیت ۸ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۵۹۹
- زان نعل تو در آتش کردند در این سودا تا هر دل سودایی در خود شرهی یابد
G599:8
به زبانِ تو
در این معاملهی عشق، نشانهی تو را در آتش گداختند،تا هر دلِ سودازدهای، در درون خود اشتیاقی سوزان بیابد.
اثر و نشان تو را در آتش عشق گداختهاند تا حرارت و شور آن به هر دل عاشقی سرایت کند و او را مشتاقتر سازد.
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
نعلدر اینجا به معنی نشانه و اثر است. (اشاره به داغ کردن نعل و گذاشتن بر چیزی برای نشانهگذاری).سوداعشق، معامله، شوریدگی.سوداییعاشق، شوریده، شیدا.شرهیحرص، میل شدید، اشتیاق سوزان.
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 امشب عجبست ای جان گر خواب رهی یابد·وان چشم کجا خسپد؟ کاو چون تو شهی یابد
- 2 ای عاشق خوشمذهب زنهار مخسب امشب·کان یار بهانهجو بر تو گنهی یابد
- 3 من بنده آن عاشق کاو نر بود و صادق·کز چستی و شبخیزی از مه کلهی یابد
- 4 در خدمت شه باشد شب همره مه باشد·تا از ملاء اعلا چون مه سپهی یابد
- 5 بر زلفِ شب آن غازی چون دلو رسنبازی·آموخت که یوسف را در قعر چهی یابد
- 6 آن اشتر بیچاره نومید شدست از جو·میگردد در خرمن تا مشت کهی یابد
- 7 بالش چو نمییابد از اطلس روی تو·باشد ز شب قدرت شال سیهی یابد
- 8 زان نعل تو در آتش کردند در این سودا·تا هر دل سودایی در خود شرهی یابد
- 9 امشب شب قدر آمد خامش شو و خدمت کن·تا هر دل اللهی ز الله ولهی یابد
- 10 اندر پی خورشیدش شب رو پی امیدش·تا ماه بلند تو با مه شبهی یابد
ganjoor: sh599 · public domain