Citește Daftar 5 Secțiune 157 ← anterior · următor →

بخش ۱۵۷ - تمثیل فکر هر روزینه کی اندر دل آید به مهمان نو کی از اول روز در خانه فرود آید و فضیلت مهمان‌نوازی و ناز مهمان کشیدن و تحکم و بدخویی کند به خداوند خانه

Comparația gândurilor cotidiene care apar în inimă cu un oaspete nou care sosește în casă de dimineață, și meritul ospitalității, al primirii cu drag a oaspeților, chiar dacă acesta este autoritar și neplăcut cu stăpânul casei

  1. M5:3670 هر دمی فکری چو مهمان عزیزآید اندر سینه‌ات هر روز نیز
  2. M5:3671 فکر را ای جان به جای شخص دانزانک شخص از فکر دارد قدر و جان
  3. M5:3672 فکر غم گر راه شادی می‌زندکارسازیهای شادی می‌کند
  4. M5:3673 خانه می‌روبد به تندی او ز غیرتا در آید شادی نو ز اصل خیر
  5. M5:3674 می‌فشاند برگ زرد از شاخ دلتا بروید برگ سبز متصل
  6. M5:3675 می‌کند بیخ سرور کهنه راتا خرامد ذوق نو از ما ورا
  7. M5:3676 غم کند بیخ کژ پوسیده راتا نماید بیخ رو پوشیده را
  8. M5:3677 غم ز دل هر چه بریزد یا برددر عوض حقا که بهتر آورد
  9. M5:3678 خاصه آن را که یقینش باشد اینکه بود غم بندهٔ اهل یقین
  10. M5:3679 گر ترش‌رویی نیارد ابر و برقرز بسوزد از تبسمهای شرق
  11. M5:3680 سعد و نحس اندر دلت مهمان شودچون ستاره خانه خانه می‌رود
  12. M5:3681 آن زمان که او مقیم برج تستباش هم‌چون طالعش شیرین و چست
  13. M5:3682 تا که با مه چون شود او متصلشکر گوید از تو با سلطان دل
  14. M5:3683 هفت سال ایوب با صبر و رضادر بلا خوش بود با ضیف خدا
  15. M5:3684 تا چو وا گردد بلای سخت‌روپیش حق گوید به صدگون شکر او
  16. M5:3685 کز محبت با من محبوب کشرو نکرد ایوب یک لحظه ترش
  17. M5:3686 از وفا و خجلت علم خدابود چون شیر و عسل او با بلا
  18. M5:3687 فکر در سینه در آید نو به نوخند خندان پیش او تو باز رو
  19. M5:3688 که اعذنی خالقی من شرهلا تحرمنی انل من بره
  20. M5:3689 رب اوزعنی لشکر ما اریلا تعقب حسرة لی ان مضی
  21. M5:3690 آن ضمیر رو ترش را پاس‌دارآن ترش را چون شکر شیرین شمار
  22. M5:3691 ابر را گر هست ظاهر رو ترشگلشن آرنده‌ست ابر و شوره‌کش
  23. M5:3692 فکر غم را تو مثال ابر دانبا ترش تو رو ترش کم کن چنان
  24. M5:3693 بوک آن گوهر به دست او بودجهد کن تا از تو او راضی رود
  25. M5:3694 ور نباشد گوهر و نبود غنیعادت شیرین خود افزون کنی
  26. M5:3695 جای دیگر سود دارد عادتتناگهان روزی بر آید حاجتت
  27. M5:3696 فکرتی کز شادیت مانع شودآن به امر و حکمت صانع شود
  28. M5:3697 تو مخوان دو چار دانگش ای جوانبوک نجمی باشد و صاحب‌قران
  29. M5:3698 تو مگو فرعیست او را اصل گیرتا بوی پیوسته بر مقصود چیر
  30. M5:3699 ور تو آن را فرع گیری و مضرچشم تو در اصل باشد منتظر
  31. M5:3700 زهر آمد انتظار اندر چششدایما در مرگ باشی زان روش
  32. M5:3701 اصل دان آن را بگیرش در کناربازره دایم ز مرگ انتظار