بخش ۱۹ - مثل

1. M2:741 آن غریبی خانه می‌جست از شتاب دوستی بردش سوی خانهٔ خراب
2. M2:742 گفت او این را اگر سقفی بدی پهلوی من مر تو را مسکن شدی
3. M2:743 هم عیال تو بیاسودی اگر در میانه داشتی حجرهٔ دگر
4. M2:744 گفت آری پهلوی یاران بهست لیک ای جان در اگر نتوان نشست
5. M2:745 این همه عالم طلب‌کار خوشند وز خوش تزویر اندر آتشند
6. M2:746 طالب زر گشته جمله پیر و خام لیک قلب از زر نداند چشم عام
7. M2:747 پرتوی بر قلب زد خالص ببین بی محک زر را مکن از ظن گزین
8. M2:748 گر محک داری گزین کن ور نه رو نزد دانا خویشتن را کن گرو
9. M2:749 یا محک باید میان جان خویش ور ندانی ره مرو تنها تو پیش
10. M2:750 بانگ غولان هست بانگ آشنا آشنایی که کشد سوی فنا
11. M2:751 بانگ می‌دارد که هان ای کاروان سوی من آیید نک راه و نشان
12. M2:752 نام هر یک می‌برد غول ای فلان تا کند آن خواجه را از آفلان
13. M2:753 چون رسد آنجا ببیند گرگ و شیر عمر ضایع راه دور و روز دیر
14. M2:754 چون بود آن بانگ غول آخر بگو مال خواهم جاه خواهم و آب رو
15. M2:755 از درون خویش این آوازها منع کن تا کشف گردد رازها
16. M2:756 ذکر حق کن بانگ غولان را بسوز چشم نرگس را ازین کرکس بدوز
17. M2:757 صبح کاذب را ز صادق وا شناس رنگ می را باز دان از رنگ کاس
18. M2:758 تا بود کز دیدگان هفت رنگ دیده‌ای پیدا کند صبر و درنگ
19. M2:759 رنگها بینی به جز این رنگها گوهران بینی به جای سنگها
20. M2:760 گوهر چه بلک دریایی شوی آفتاب چرخ‌پیمایی شوی
21. M2:761 کارکن در کارگه باشد نهان تو برو در کارگه بینش عیان
22. M2:762 کار چون بر کارکن پرده تنید خارج آن کار نتوانیش دید
23. M2:763 کارگه چون جای باش عاملست آنک بیرونست از وی غافلست
24. M2:764 پس در آ در کارگه یعنی عدم تا ببینی صنع و صانع را بهم
25. M2:765 کارگه چون جای روشن‌دیدگیست پس برون کارگه پوشیدگیست
26. M2:766 رو بهستی داشت فرعون عنود لاجرم از کارگاهش کور بود
27. M2:767 لاجرم می‌خواست تبدیل قدر تا قضا را باز گرداند ز در
28. M2:768 خود قضا بر سبلت آن حیله‌مند زیر لب می‌کرد هر دم ریش‌خند
29. M2:769 صد هزاران طفل کشت او بی‌گناه تا بگردد حکم و تقدیر اله
30. M2:770 تا که موسی نبی ناید برون کرد در گردن هزاران ظلم و خون
31. M2:771 آن همه خون کرد و موسی زاده شد وز برای قهر او آماده شد
32. M2:772 گر بدیدی کارگاه لایزال دست و پایش خشک گشتی ز احتیال
33. M2:773 اندرون خانه‌اش موسی معاف وز برون می‌کشت طفلان را گزاف
34. M2:774 همچو صاحب‌نفس کو تن پرورد بر دگر کس ظن حقدی می‌برد
35. M2:775 کین عدو و آن حسود و دشمنست خود حسود و دشمن او آن تنست
36. M2:776 او چو فرعون و تنش موسی او او به بیرون می‌دود که کو عدو
37. M2:777 نفسش اندر خانهٔ تن نازنین بر دگر کس دست می‌خاید به کین

↓ download .txt ↓ JSON