沙姆斯集› 抒情詩 1642› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۶۴۲

  1. دل رنجور به طنبور نوایی دارد دل صدپاره خود را به نوایش دادیم

G1642:2

您的語言

傷痛的心在坦布拉琴中覓得旋律,我們將自己破碎的心交託給它的樂音。
我們受苦的靈魂從音樂中找到了共鳴與表達,並將我們所有的悲傷與希望都寄託於其中。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

طنبور坦布拉琴,一種長頸的撥弦樂器,在蘇菲音樂中常用來引導進入靈性狀態。نوا旋律、曲調或樂音,也帶有撫慰、供給的意味。

全詩 ↗

  1. 1 ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم·گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
  2. 2 دل رنجور به طنبور نوایی دارد·دل صدپاره خود را به نوایش دادیم
  3. 3 به خرابات بدستیم از آن رو مستیم·کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
  4. 4 ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب·همه را جمله یکی کن که در این افرادیم
  5. 5 همه را غرق کن و بازرهان زین اعداد·مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم
  6. 6 دل ما یافت از این باده عجایب بویی·لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
  7. 7 از برون خسته یاریم و درون رسته یار·لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
  8. 8 همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست·در خرابات فنا عاقله ایجادیم
  9. 9 هله خاموش بیارام عروسی داریم·هله گردک بنشینیم که ما دامادیم

ganjoor: sh1642 · public domain