沙姆斯集› 抒情詩 1642› 詩節 6 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۶۴۲
- دل ما یافت از این باده عجایب بویی لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
G1642:6
您的語言
我們的心從這酒中，嗅到奇妙的芬芳，無疑，因這酒的氣息，我們是優雅的禱詞。
因為體驗到這神聖之酒的非凡香氣，我們的存在本身也轉化了，變得如同因愛而發出的、精微而持續的禱念。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：
لاجرم必然地、無疑地、不可避免地。اوراد「ورد」的複數，指蘇菲行者重複念誦的禱詞、經文或神名，是一種靈性修持。
全詩 ↗
- 1 ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم·گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
- 2 دل رنجور به طنبور نوایی دارد·دل صدپاره خود را به نوایش دادیم
- 3 به خرابات بدستیم از آن رو مستیم·کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
- 4 ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب·همه را جمله یکی کن که در این افرادیم
- 5 همه را غرق کن و بازرهان زین اعداد·مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم
- 6 دل ما یافت از این باده عجایب بویی·لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
- 7 از برون خسته یاریم و درون رسته یار·لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
- 8 همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست·در خرابات فنا عاقله ایجادیم
- 9 هله خاموش بیارام عروسی داریم·هله گردک بنشینیم که ما دامادیم
ganjoor: sh1642 · public domain