沙姆斯集› 抒情詩 1642› 詩節 4 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۶۴۲

  1. ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب همه را جمله یکی کن که در این افرادیم

G1642:4

您的語言

司酒啊,拋開所有這一切,賜予那杯酒吧,將萬物都合而為一,因我們陷於個體分離。
啊,司酒,請不要再給我們零散的慰藉了,賜予我們那能消融一切分別的神聖之酒吧,因為我們正受困於作為孤立個體的痛苦之中。

ai-draft · gemini-2.5-pro

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

افراد個體、單獨的人們。在此處,它指涉因個體化而產生的分離感與疏離狀態,與蘇菲追求的「合一」境界相對。

全詩 ↗

  1. 1 ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم·گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
  2. 2 دل رنجور به طنبور نوایی دارد·دل صدپاره خود را به نوایش دادیم
  3. 3 به خرابات بدستیم از آن رو مستیم·کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
  4. 4 ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب·همه را جمله یکی کن که در این افرادیم
  5. 5 همه را غرق کن و بازرهان زین اعداد·مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم
  6. 6 دل ما یافت از این باده عجایب بویی·لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
  7. 7 از برون خسته یاریم و درون رسته یار·لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
  8. 8 همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست·در خرابات فنا عاقله ایجادیم
  9. 9 هله خاموش بیارام عروسی داریم·هله گردک بنشینیم که ما دامادیم

ganjoor: sh1642 · public domain