沙姆斯集› 抒情詩 2573› 詩節 7 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۵۷۳
- می مرد یکی عاشق میگفت یکی او را در حالت جان کندن چون است که خندانی
G2573:7
您的語言
一位戀人正垂死，有人對他說：「在靈魂離去之際，你為何如此歡笑？」
這句詩描繪了一個看似矛盾的場景：一個處於死亡痛苦中的人，臉上卻帶著喜悅的笑容，引出對死亡真諦的探討。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：
جان کندن靈魂離體，指死亡的痛苦過程、臨終掙扎。
全詩 ↗
- 1 در پرده خاک ای جان عیشی است به پنهانی·و اندر تتق غیبی صد یوسف کنعانی
- 2 این صورت تن رفته و آن صورت جان مانده·ای صورت جان باقی وی صورت تن فانی
- 3 گر چاشنیی خواهی هر شب بنگر خود را·تن مرده و جان پران در روضه رضوانی
- 4 ای عشق که آن داری یا رب چه جهان داری·چندان صفتت کردم والله که دو چندانی
- 5 المؤمن حلوی و العاش علوی·با تو چه زبان گویم ای جان که نمیدانی
- 6 چندان بدوان لنگان کاین پای فروماند·وآنگه رسد از سلطان صد مرکب میدانی
- 7 می مرد یکی عاشق میگفت یکی او را·در حالت جان کندن چون است که خندانی
- 8 گفتا چو بپردازم من جمله دهان گردم·صدمرده همیخندم بیخنده دندانی
- 9 زیرا که یکی نیمم نی بود شکر گشتم·نیم دگرم دارد عزم شکرافشانی
- 10 هر کو نمرد خندان تو شمع مخوان او را·بو بیش دهد عنبر در وقت پریشانی
- 11 ای شهره نوای تو جان است سزای تو·تو مطرب جانانی چون در طمع نانی
- 12 کس کیسه میفشان گو کس خرقه میفکن گو·اومید کی ضایع شد از کیسه ربانی
- 13 از کیسه حق گردون صد نور و ضیا ریزد·دریا ز عطای حق دارد گهرافشانی
- 14 نان ریزه سفرهست این کز چرخ همیریزد·بگذر ز فلک بررو گر درخور آن خوانی
- 15 گر خسته شود کفت کفی دگرت بخشد·ور خسته شود حلقت در حلقه سلطانی
- 16 برگو غزلی برگو پامزد خود از حق جو·بر سوخته زن آبی چون چشمه حیوانی
ganjoor: sh2573 · public domain