沙姆斯集› 抒情詩 2573› 詩節 8 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۵۷۳
- گفتا چو بپردازم من جمله دهان گردم صدمرده همیخندم بیخنده دندانی
G2573:8
您的語言
他說：「當我了結一切，我將全然化為一張口，我以百倍亡者的喜悅而笑，無需牙齒的笑容。」
垂死的戀人解釋道，他的笑並非肉體之笑，而是一種存在的轉化。死亡使他成為純粹的表達，一種超越物質形體的、全然的喜悅。
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：
بپردازم在此意為「我了結」、「我付清（塵世的債務）」、「我完成（我的任務）」。
全詩 ↗
- 1 در پرده خاک ای جان عیشی است به پنهانی·و اندر تتق غیبی صد یوسف کنعانی
- 2 این صورت تن رفته و آن صورت جان مانده·ای صورت جان باقی وی صورت تن فانی
- 3 گر چاشنیی خواهی هر شب بنگر خود را·تن مرده و جان پران در روضه رضوانی
- 4 ای عشق که آن داری یا رب چه جهان داری·چندان صفتت کردم والله که دو چندانی
- 5 المؤمن حلوی و العاش علوی·با تو چه زبان گویم ای جان که نمیدانی
- 6 چندان بدوان لنگان کاین پای فروماند·وآنگه رسد از سلطان صد مرکب میدانی
- 7 می مرد یکی عاشق میگفت یکی او را·در حالت جان کندن چون است که خندانی
- 8 گفتا چو بپردازم من جمله دهان گردم·صدمرده همیخندم بیخنده دندانی
- 9 زیرا که یکی نیمم نی بود شکر گشتم·نیم دگرم دارد عزم شکرافشانی
- 10 هر کو نمرد خندان تو شمع مخوان او را·بو بیش دهد عنبر در وقت پریشانی
- 11 ای شهره نوای تو جان است سزای تو·تو مطرب جانانی چون در طمع نانی
- 12 کس کیسه میفشان گو کس خرقه میفکن گو·اومید کی ضایع شد از کیسه ربانی
- 13 از کیسه حق گردون صد نور و ضیا ریزد·دریا ز عطای حق دارد گهرافشانی
- 14 نان ریزه سفرهست این کز چرخ همیریزد·بگذر ز فلک بررو گر درخور آن خوانی
- 15 گر خسته شود کفت کفی دگرت بخشد·ور خسته شود حلقت در حلقه سلطانی
- 16 برگو غزلی برگو پامزد خود از حق جو·بر سوخته زن آبی چون چشمه حیوانی
ganjoor: sh2573 · public domain