بخش ۴۶ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر اجتهاد
野兽们将信赖真主置于勤勉之上
- M1:921 قوم گفتندش که کسب از ضعف خلقلقمهٔ تزویر دان بر قدر حلق 众人对它说：营生源于人性的软弱，当知那是欺诈之食，仅够糊口罢了。在这场辩论中，猎物们反驳狮子说：人类所谓的努力谋生，其实源于信仰的薄弱；这种营生所得，不过是欺骗性的、仅能勉强维生的口粮。
- M1:922 نیست کسبی از توکّل خوب‌ترچیست از تسلیمْ خود محبوب‌تر 没有一种营生，能比托靠更美好；没有一种奉献，能比臣服更可爱。在此情境中，这句诗是说：与费力谋生相比，全然信靠上帝是更优越的道路；与自我筹划相比，将自身完全交托于祂是更受钟爱的状态。
- M1:923 بس گریزند از بلا سوی بلابس جهند از مار سوی اژدها 多少人逃离灾祸，却奔向了另一场灾祸；多少人躲避小蛇，却跳进了巨龙的血口。这句诗说，人们常常为了躲避一个眼前的麻烦而采取行动，结果却使自己陷入了更大的困境。
- M1:924 حیله کرد اِنسان و حیله‌ش دام بودآنک جان پنداشت خون‌آشام بود 人曾设下计谋，其计谋反成罗网；他所以为的性命，原来是吸血的魍魉。人类自作聪明地算计，结果却作茧自缚；他们以为能拯救自己的东西，最终却毁灭了自己。
- M1:925 دَر ببست و دشمن اندر خانه بودحیلهٔ فرعون زین افسانه بود 他将门紧锁，敌人却早已在屋中；法老的计谋，便是这故事的一桩。这句诗说，人自以为聪明的谋划，常常是徒劳甚至有害的，因为它未能察觉到真正问题的根源，就像法老一样。
- M1:926 صد هزاران طفل کُشت آن کینه‌کشوانک او می‌جُست اندر خانه‌اَش 那复仇者屠戮了成千上万的孩童，而他所寻觅之人，就在他自己的家中。这句诗以法老为例，说明人的谋划（或称“努力”）常常是盲目且徒劳的；他为了消除一个未来的威胁而大肆杀戮，却不知那个威胁正在他自己的宫殿里长大。
- M1:927 دیدهٔ ما چون بسی علّت دروسترو فنا کن دیدِ خود در دیدِ دوست 我辈之眼，既染沉疴，去，将己见消融于友人之眼吧。鉴于我们凡人的视野充满缺陷与病态，我们应当放弃自己有限的视角，转而通过神（友人）的全知之眼来看待世界。
- M1:928 دیدِ ما را دیدِ او نعْمَ العِوَضیابی اندر دید او کُلّ غرض 以祂的慧眼，替换我等凡俗之见，何其美妙！于祂的慧眼中，你将觅得万物之的。用神的视野来取代我们充满缺陷的视野，是最好的交换；在神的视野中，人才能找到自己真正的、终极的目标。
- M1:929 طفل تا گیرا و تا پویا نبودمرکبش جز گردن بابا نبود 孩童尚不能抓握行走时，他唯一的坐骑是父亲的脖颈。这句诗以孩童为例，说明在人尚未依靠自身努力（“抓握行走”）之前，完全仰赖神（“父亲”）的恩典而活，毫不费力。
- M1:930 چون فضولی گشت و دست و پا نموددر عَنا افتاد و در کور و کبود 一旦多事，手足并用，便陷入苦难，遍体鳞伤。当人开始自作主张、过度努力时，反而会陷入困境与痛苦之中，就像学步的孩童，一旦离开父亲的怀抱，就会摔得青一块紫一块。
- M1:931 جان‌های خلق پیش از دست و پامی‌پَریدند از وفا اندر صفا 在拥有手足之前，众生的灵魂凭着忠诚，飞翔于纯净之境。在降生于物质世界、开始依靠自己的努力之前，人类的灵魂处于一种更纯粹、更直接地与神同在的状态。
- M1:932 چون به امر اِهْبِطُوا بَندی شدندحبس خشم و حرص و خُرسند‌ی شدند 一旦奉了“下降”之命，他们身陷囹圄，成了愤怒、贪婪与俗乐的囚徒。此节诗说，当人类的灵魂从纯粹的精神世界降入物质肉身时，他们便被尘世的种种欲望与情绪所囚禁。
- M1:933 ما عیال حَضرتیم و شیر‌خواهگفت الخَلْقُ عیَالٌ لِلاِلٔه 我们是神之眷属，是嗷嗷待哺的婴孩；祂曾言：『众生皆为神所抚养』。在此诗节中，野兽们主张，既然所有造物都是上帝的家人，那么就像婴儿依赖母亲的乳汁一样，它们也完全可以信靠上帝的供给。
- M1:934 آنک او از آسمان باران دهدهم تواند کاو ز رحمت نان دهد 那位自天空降下甘霖者，亦能凭其慈悲赐予食粮。这句诗断言，能够掌管降雨这一宏大自然之力的上帝，当然也能够轻易地为祂的“家人”（即所有造物）提供日常的食粮。