閱讀 卷 6 章節 129 ← 上一節 · 下一節 →

بخش ۱۲۹ - در تفسیر این خبر کی مصطفی صلوات‌الله علیه فرمود من کنت مولاه فعلی مولاه تا منافقان طعنه زدند کی بس نبودش کی ما مطیعی و چاکری نمودیم او را چاکری کودکی خلم آلودمان هم می‌فرماید الی آخره

關於聖訓的解釋:穆斯塔法(願他平安)說:「我是誰的主人,阿里(Ali)就是誰的主人。」偽善者因此嘲諷說:‘難道我們順從並服侍他還不夠嗎?他甚至要我們服侍一個沾滿鼻涕的孩子。’等等。

  1. M6:4534 زین سبب پیغامبر با اجتهادنام خود وان علی مولا نهاد
  2. M6:4535 گفت هر کو را منم مولا و دوستابن عم من علی مولای اوست
  3. M6:4536 کیست مولا آنک آزادت کندبند رقیت ز پایت بر کند
  4. M6:4537 چون به آزادی نبوت هادیستمؤمنان را ز انبیا آزادیست
  5. M6:4538 ای گروه مؤمنان شادی کنیدهم‌چو سرو و سوسن آزادی کنید
  6. M6:4539 لیک می‌گویید هر دم شکر آببی‌زبان چون گلستان خوش‌خضاب
  7. M6:4540 بی‌زبان گویند سرو و سبزه‌زارشکر آب و شکر عدل نوبهار
  8. M6:4541 حله‌ها پوشیده و دامن‌کشانمست و رقاص و خوش و عنبرفشان
  9. M6:4542 جزو جزو آبستن از شاه بهارجسمشان چون درج پر در ثمار
  10. M6:4543 مریمان بی شوی آبست از مسیحخامشان بی لاف و گفتاری فصیح
  11. M6:4544 ماه ما بی‌نطق خوش بر تافتستهر زبان نطق از فر ما یافتست
  12. M6:4545 نطق عیسی از فر مریم بودنطق آدم پرتو آن دم بود
  13. M6:4546 تا زیادت گردد از شکر ای ثقاتپس نبات دیگرست اندر نبات
  14. M6:4547 عکس آن اینجاست ذل من قنعاندرین طورست عز من طمع
  15. M6:4548 در جوال نفس خود چندین مرواز خریداران خود غافل مشو