有个人敲了朋友的门，里面的人问：“是谁？”他答：“是我。”里面的人说：“既然是你，我就不开门。在朋友中，我一个也不认识叫‘我’的。你走吧。”

M1:3064 آن یکی آمد در یاری بزدگفت یارش کیستی ای معتمد 一人前來，叩響了摯友的門扉；友人在內問道：是誰啊，我信賴的這位？這句詩描寫了一個尋求者來到他心愛之人的門前敲門，而門內的人則發問，想知道來者是誰。

M1:3065 گفت من، گفتش برو هنگام نیستبر چنین خوانی مقام خام نیست 门外答“是我”，门内说：“走吧，时候未到，这样的筵席，没有生人的位置。”当来访者回答“是我”时，屋里的朋友拒绝开门，因为这种灵性合一的筵席不接纳那些自我意识（“我”）尚未成熟的人。

M1:3066 خام را جز آتش هجر و فراقکی پزد کی وا رهاند از نفاق 生者，若非經離別與孤寂之火，何以成熟，何以擺脫虛偽？在靈性道路上，不成熟的「自我」唯有通過分離的痛苦之火才能被煉化，從而擺脫虛假與二元對立的狀態。

M1:3067 رفت آن مسکین و سالی در سفردر فراق دوست سوزید از شرر 那可怜人就此上路，远行一年，在与挚友的分离中，他被火星灼烧。为了净化自我，求道者离开了他的精神导师（挚友），在长达一年的分离之苦中经受磨炼。

M1:3068 پخته گشت آن سوخته پس باز گشتباز گرد خانهٔ همباز گشت 那焚灼者已然熟透，遂歸來，再回到他舊日伴侶的屋前。在經歷了一年的分離之苦後，那個被拒絕的求道者終於成熟了，他回到他摯友（象徵真主）的家門前，準備再次嘗試。

M1:3069 حلقه زد بر در به صد ترس و ادبتا بنجهد بی‌ادب لفظی ز لب 他怀着百般的敬畏与恐惧，叩响了门环，生怕有任何不敬之词，会从他唇边逃窜。在经历了一年的分离之苦后，这个人再次回到朋友门前，他怀着极度的谦卑与审慎敲门，唯恐自己再说出任何显露自我的、不合时宜的话。

M1:3070 بانگ زد یارش که بر در کیست آنگفت بر در هم توی ای دلستان 友人高声问：门外是何人？答曰：门外亦是你，夺我心之人。在鲁米的故事中，经过一年的分离之苦，求道者终于领悟到：要与至爱合一，必须先消融自我。因此，当再次被问及身份时，他回答说，站在门外的不是“我”，而是“你”的映现。

M1:3071 گفت اکنون چون منی ای من در آنیست گنجایی دو من را در سرا 他道：「既已是我，『我』啊，請進來！這屋舍之內，容不下兩個『我』。」既然你已放下了自我、與我合一，那就進來吧；因為在這合一之境，容不下兩個獨立的「我」存在。

M1:3072 نیست سوزن را سر رشتهٔ دوتاچونک یکتایی درین سوزن در آ 针尖容不下双股的线头，你既已合一，便穿此针而入。为了实现与神圣者的合一，寻道者的自我必须完全消融，因为在终极的实相中，没有“我”与“你”二元对立的容身之地。

M1:3073 رشته را با سوزن آمد ارتباطنیست در خور با جمل سم الخیاط 线与针之间，确有其关联；骆驼与针眼，却无法匹配。在灵性合一的道路上，只有像线与针那样纤细、单一的个体才能结合；而庞大、未经修炼的自我（“骆驼”）则无法通过那窄门（“针眼”）。

M1:3074 کی شود باریک هستی جملجز به مقراضِ ریاضات و عمل 骆驼般的庞大“自我”如何能变得纤细？除非凭借修行与实践的剪刀。要消弭庞大臃肿的自我（“我执”），使其能通过灵性之门，唯有依靠艰苦的修行和持续的实践。

M1:3075 دست حق باید مر آن را ای فلانکو بود بر هر محالی کن فکان 噢，朋友，此事须有真主之手，祂对一切“不可能”说有，便就有了。要实现这种看似不可能的自我消融，凡人的努力是不够的；这需要神圣力量的介入，因为在神那里，没有不可能之事。

M1:3076 هر محال از دست او ممکن شودهر حرون از بیم او ساکن شود 藉由祂的手，一切絕無可能之事皆成可能；因著對祂的敬畏，一切桀驁不馴之物皆歸沉寂。這句詩頌揚了神無所不能的力量：任何看似不可能的事情，祂都能使其發生；任何頑固悖逆的存在，在祂的威嚴面前都會變得順服。

M1:3077 اکمه و ابرص چه باشد مرده نیززنده گردد از فسون آن عزیز 盲者、痲瘋、甚至死者，算得了什麼？因那尊者的神言，他們就能復活。這句詩以耶穌治癒盲人、痲瘋病患乃至復活死者的奇蹟為例，說明在神的大能面前，任何看似不可能的事都能實現。

M1:3078 و آن عدم کز مرده مرده‌تر بوددر کف ایجاد او مضطر بود 就连那比死者还要死寂的虚无，在他创造的手中，亦是束手无策。这句诗强调了真主绝对的创造大能：就连最彻底的“不存在”（虚无），在他的创造意志面前也毫无抵抗力，只能被塑造成形。

M1:3079 کل یوم هو فی شان بخوانمر ورا بی کار و بی‌فعلی مدان 你当诵读《每日祂都在一种状态中》，切莫以为祂无所事事、毫无作为。这句诗引用《古兰经》来证明：神是永恒活跃的创造者，祂的力量持续不断地作用于整个存在界，切不可将祂视为一个无所事事的旁观者。

M1:3080 کمترین کاریش هر روزست آنکو سه لشکر را کند این سو روان 他每日最小的功业，是派遣三支大军滚滚向前。在真主无穷的力量面前，祂每天驱动生命在三个阶段中迁徙——从精子到子宫，从子宫到尘世，从尘世到死后——不过是祂最微不足道的一项工作。

M1:3081 لشکری ز اصلاب سوی امهاتبهر آن تا در رحم روید نبات 一支大军自父亲的脊骨涌向母亲，为的是让植株在子宫中生长。这句诗描述了神每日创造活动的一部分：他将无数生命的种子（精子）从父亲们引向母亲们，以便在子宫里孕育出新的生命。

M1:3082 لشکری ز ارحام سوی خاکدانتا ز نر و ماده پر گردد جهان 一支大军自母腹而出，奔赴尘世，好让这世间，充满男男女女。这是鲁米描述的第二支“大军”：人类从子宫诞生到尘世，繁衍生息，充满了整个世界。

M1:3083 لشکری از خاکدان سوی اجلتا ببیند هر کسی حسن عمل 一支大军从尘世奔赴死亡，为要亲见自己作为的真相。这句诗描绘了第三支“大军”——亡者大军——从尘世走向死亡的旅程，其目的是为了让每个灵魂都能亲眼看到自己生前行为的善恶果报。

M1:3084 این سخن پایان ندارد هین بتازسوی آن دو یار پاک پاک‌باز 此番言说无有尽，且催马快行，奔向那两位纯洁、无私的友人。关于神创世之力的玄谈无穷无尽，我们最好还是言归正传，回到那个关于两位挚友的故事。

M1:3085 گفت یارش کاندر آ ای جمله مننی مخالف چون گل و خار چمن 他的挚友说：进来吧，我的全部！你不再像花园中，玫瑰与荆棘对立。朋友欢迎来访者进入，因为来访者已经消除了自我（“我”），达到了与朋友完全合一的境界，不再有任何对立或分别。

M1:3086 رشته یکتا شد غلط کم شد کنونگر دوتا بینی حروف کاف و نون 丝线已合一，错谬已减少；纵然你仍见“有”字两字母。此刻，朋友之间的分别已然消弭，二人合为一体；即便创造万物的神圣命令“有”（Kun）是由两个字母组成的，其本质也是单一的。

M1:3087 کاف و نون همچون کمند آمد جذوبتا کشاند مر عدم را در خطوب 「存」之一字，如引力之索，将「虚无」拽入纷繁尘世。神圣的创造谕令「存！」（Kun）就像一根绳索，将万物从纯粹的虚无中拉入现实存在的世界。

M1:3088 پس دوتا باید کمند اندر صورگرچه یکتا باشد آن دو در اثر 所以在形式上，套索必须是双股，尽管在效果上，那两者合而为一。为了实现一个统一的目标，形式上的二元性是必要的，就像创造的命令需要两个字母，或一个套索需要两股绳。

M1:3089 گر دو پا گر چار پا ره را بردهمچو مقراض دو تا یکتا برد 无论是双足还是四足，都在路上行进；恰如剪刀，虽有双刃，却行一事。这句诗以走路的腿和剪刀的双刃为喻，说明外在形式上的“二元”或多样性，最终服务于一个统一的目的与行动。

M1:3090 آن دو همبازان گازر را ببینهست در ظاهر خلافی زان و زین 你且看那两位洗衣的伙伴，表面上，此人与彼人动作相反。这句诗以两个看似动作矛盾、实则目标一致的洗衣工为例，说明外在的对立可能隐藏着内在的统一。

M1:3091 آن یکی کرباس را در آب زدوان دگر همباز خشکش می‌کند 一人将粗麻布浸入水中，另一位同伴又将其拧干。在表面上，两个同伴做着完全相反的动作——一个浸湿布料，另一个则把它弄干——这看似是一种冲突。

M1:3092 باز او آن خشک را تر می‌کندگوییا ز استیزه ضد بر می‌تند 那一人又将那干布浸湿，仿佛出于争执，他固执于对立之事。这句诗描述了洗衣工看似矛盾的动作——将刚弄干的布再次弄湿——这表面上看起来像是在故意作对，但实际上是统一过程的一部分。

M1:3093 لیک این دو ضد استیزه‌نمایک‌دل و یک‌کار باشد در رضا 然而这对看似相争的对立面，在“顺从”中却同心同德，所为同一。这对漂布工人的行为看似彼此冲突，但实际上，因为他们共同顺服于一个更高的目标，他们的行动是和谐统一的。

M1:3094 هر نبی و هر ولی را مسلکیستلیک تا حق می‌برد جمله یکیست 先知聖徒，各有其道，歸於真主，萬法為一。先知和聖徒們遵循的道路（教法、儀軌）雖然在形式上有所不同，但只要它們都引向真主，其本質和目標就是同一的。

M1:3095 چونک جمع مستمع را خواب بردسنگهای آسیا را آب برد 既然听众都已沉沉睡去，那流水便将磨石弃之不理。此诗节阐明，倘若听众在灵性上昏睡，失去了领受真理的准备，那么深邃的智慧与神圣的启示之流便会绕开他们，不再流向他们。 ❋

M1:3096 رفتن این آب فوق آسیاسترفتنش در آسیا بهر شماست 此水之流，本在磨坊之上；其入磨坊，皆是为尔等之故。鲁米在此解释，那神圣的真知与智慧在他内在自发地、持续地流淌，但为了让他人能够理解和受益，这些真知才会流入《玛斯纳维》这具体的形式中。 ❋

M1:3097 چون شما را حاجت طاحون نماندآب را در جوی اصلی باز راند 一旦你们不再需要磨坊，祂便引水归还本来河道。此诗节意指，当听众不再需要苏菲圣人（即鲁米）为引导他们而涌流的智慧与言辞时，这股灵性的流泉便会回归其内在的、本初的源头。 ❋

M1:3098 ناطقه سوی دهان تعلیم راستورنه خود آن نطق را جویی جداست 言说之力流向口舌，乃为教诲；否则，那言语自有其独立的溪流。言语之所以通过口舌发出声音，是为了教导听者。但言语的真正源头，即神圣的灵感或意义本身，是一条独立、无声的溪流，流向别处。

M1:3099 می‌رود بی بانگ و بی تکرارهاتحتها الانهار تا گلزارها 它静静流淌，没有喧哗，没有重复，“诸水在下流”，直至芬芳的花园。这句诗描绘了神圣的灵感或真理之言，它如《古兰经》中天堂的河流一般，无需言语的喧嚣，便能默默地、持续不断地从其源头流向其终极的目的地——灵魂的花园。

M1:3100 ای خدا جان را تو بنما آن مقامکاندرو بی‌حرف می‌روید کلام 主啊，求你向灵魂展现那个境地，在那里，话语无需字母便能生长。这是一句祷告，祈求上帝引领灵魂体验那个超越语言文字的源头，在那里，意义与真理在寂静中直接涌现。

M1:3101 تا که سازد جان پاک از سر قدمسوی عرصهٔ دور و پهنای عدم 如此，纯洁的灵魂便可重新迈步，走向那遥远的疆场，那“空无”的辽阔之境。这节诗句描绘了当灵魂超越了言语的局限后，它便能开始一段新的旅程，走向一个名为“空无”（ʿadam）的、无限广阔的灵性实在领域。

M1:3102 عرصه‌ای بس با گشاد و با فضاوین خیال و هست یابد زو نوا 一片旷野，宽广无垠，浩渺无边；想象与存在，皆从中获得滋养。在那个被称为「无」（ʿadam）的灵性领域里，空间无限广阔，我们所经验的「想象」界与「存在」界都从中汲取其生命与活力。

M1:3103 تنگ‌تر آمد خیالات از عدمزان سبب باشد خیال اسباب غم 諸般幻象出自「空無」，其形更狹窄；是故，幻象本身即是憂傷的緣由。心靈的意象與形式（خیالات, khiyālāt）源自於無限的、純粹抽象的「空無」（عدم, ʿadam）之境；但正因其本質上是有限和受約束的，它們內在地成為了憂傷的根源。 ❋

M1:3104 باز هستی تنگ‌تر بود از خیالزان شود در وی قمر همچون هلال 而存在又比想象更狭隘，于此，满月也瘦成了新月。感官所能触及的物质世界，比精神想象的世界更加局促；正因如此，在这物质世界里，圆满的真实也只能显现为残缺的一角。

M1:3105 باز هستی جهان حس و رنگتنگ‌تر آمد که زندانیست تنگ 感官色彩之界的存在，又更显狭隘，因其本是座狭窄的牢笼。此诗断言，我们通过感官所感知的物质世界，是存在最受局限、最狭隘的层面，如同囚禁灵魂的窄小监狱。 ❋

M1:3106 علت تنگیست ترکیب و عددجانب ترکیب حسها می‌کشد 复合与数量乃是狭隘之根源，感官将我们拉向复合的世界。构成我们世界的物质组合与多样性，是所有局限和痛苦的根本原因；而我们的感官天生就会被这个多样的物质世界所吸引。

M1:3107 زان سوی حس عالم توحید دانگر یکی خواهی بدان جانب بران 当知感官之外，便是独一世界；若你欲求合一，当向彼方驰骋。要知道，超越感官世界的，是纯粹合一的境界。如果你渴望体验这种“一”，就必须朝那个方向努力前行。

M1:3108 امرِ کن یک فعل بود و نون و کافدر سخن افتاد و معنی بود صاف “有”之谕令，原为一举，并无字母；落入言语，其义已然澄明无物。神圣的创造命令“有！”（Kun）在其本质中是一个纯粹、无分别的行动，一旦它被表达为语言（如古兰经中的字母Kāf和Nūn），其纯粹的意义就显现给了我们。

M1:3109 این سخن پایان ندارد باز گردتا چه شد احوال گرگ اندر نبرد 此番言语无有尽时，且让我们回归，看看那狼与狮在战斗中究竟如何。这场关于存在与统一的哲学讨论是无穷无尽的，现在让我们回到故事中，看看那只狼和狮子的战斗结果如何。