بخش ۱۰۶ - رفتن پسران سلطان به حکم آنک الانسان حریص علی ما منع ما بندگی خویش نمودیم ولیکن خوی بد تو بنده ندانست خریدن به سوی آن قلعهٔ ممنوع عنه آن همه وصیت‌ها و اندرزهای پدر را زیر پا نهادند تا در چاه بلا افتادند و می‌گفتند ایشان را نفوس لوامه الم یاتکم نذیر ایشان می‌گفتند گریان و پشیمان لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر

國王之子們遵從「人貪求被禁止之物」的法則，說：‘我們已表現出自己的順從，但你的惡習卻不願接受順從。’他們拋開父親所有的訓誡和勸告，走向那個被禁止的城堡，結果落入了災難之井。他們的自責之魂對他們說：‘難道沒有警告者來到你們這裡嗎？’他們哭泣並後悔地說：‘如果我們聽從或理智，我們就不會成為火獄的居民。’